Het elektronische duo Groove Armada begint al aardig een gevestigde naam te worden in de Britse dance-scene. De band timmert al weer ruim tien jaar aan de weg en laat op het nieuwe album horen minstens nog zo lang mee te kunnen gaan.

Trends komen en gaan in de dansmuziek, bands die in die hectiek zich jarenlang staande weten te houden zijn daarom schaars. Groove Armada doet het met hun tijdloze composities dus erg goed. Echt een grote naam is de band nooit geweest, maar een handvol hitjes van Groove Armada roepen wel herinneringen op.

Het eerste wapenfeit was At The River, een track die zonder dat het de bedoeling was naadloos aansloot bij de toen heersende lounge-hype, daarna volgde nog I See You Baby en de van een frisdrank-reclame bekende My Friend.

Dancehall

Daarna bleef het tot aan dit album een tijdje stil en eerlijk gezegd staan er op dit album geen nummers die het kunnen schoppen tot een grote hit. Dat neemt niet weg dat er niets goed te horen valt. De stijl op Grooveboy Rock is nog eclectischer geworden, waarmee de band aantoont elk subgenre van de dance en house te beheersen.

Zo zijn er veel invloeden uit de Jamaicaanse dancehall te horen en doet Save My Soul denken aan Leftfield (die met Leftism nog steeds het beste dance-album ooit op hun naam hebben staan).

Gasten

Aangezien de mannen achter Groove Armada alleen maar zorgen voor de muzikale omlijsting en zelf niet voor de vocalen zorgen, zijn op dit album een aantal verrassende gasten te horen, waaronder Rakes-zanger Alan Donohoe en ex-Sugababe Mutya Buena.

Ondanks de zeer uiteenlopende stijlen is het album als geheel zeer goed luisterbaar en werkt de muziek zowel op de dansvloer als in de huiskamer, iets dat niet veel acts Groove Armada na zullen doen.