Een nieuw album van Björk is altijd iets waar veel muziekliefhebbers reikhalzend naar uitkijken. Want als geen ander weet de IJslandse de meest uiteenlopende muzikale invloeden samen te smeden tot een uniek en eigen geheel.

De single Earth Intruders, die vlak voor Volta verscheen is een goed voorbeeld van Björk's gave om muzikale ideeën samen te laten smelten. De basis van het nummer is een beat die ze samen met hitproducer Timbaland in elkaar knutselde. Hieraan voegde de zangeres Afrikaanse drums en een snufje electronica toe en het resultaat is de beste Björk-single in jaren.

Gedurfd

Volta is in meerdere opzichten een terugkeer naar de oude Björk te noemen. Het moeilijke, en soms avant-gardistische, experiment van de vorige albums is opzij gezet om plaats te maken voor een geluid dat typisch Björk is: gedurfd, maar nergens te zwaar op de maag. Al staat in de vorm van Declare Independence wel haar meest heftige nummer ooit op dit album.

Het begint met alleen haar stem en een zwaar overstuurde gitaar, waarna opeens een heftige gabberbeat het nummer overneemt. Het geheel heeft wel wat weg van Atari Teenage Riot of de Nederlandse band Aux Raus. We zijn dan ook zeer benieuwd hoe Declare Indepence live zal klinken als Björk op 8 juli in ons land is voor een optreden.

Ook de rustige en ingetogen kant van Björk's muziek krijgt alle ruimte op Volta. Hoogtepunten zijn de twee dueten met Antony Hegarty (van Antony & the Johnsons) wiens bijzondere stem prachtig samenvloeit met die van Björk. Vooral het nummer Dull Flame Of Desire is een juweel. Het overstijgt met gemak het ook al niet verkeerde I've Seen It All, het duet dat Björk deed met Thom Yorke van Radiohead. Let ook eens op de zeer mooie drumpartij in Dull Flame Of Desire. Zulke bijzonder mooie muziek moet je koesteren.

De rest van Volta gaat op dezelfde toon door: zowel Antony en Timbaland duiken nog eens op en verder horen we Chinese muziek, blaasorkesten, gesamplede scheepshoorns en spannende ritmes. Volta is Björk op haar best!