Het recept is bekend: een gelouterde artiest brengt een album uit met daarop eigen versies van zijn of haar favoriete nummers. Zo ook rocklegende Patti Smith en dat doet ze niet onverdienstelijk.

Vaak spelen artiesten de covers of precies als het origineel of alsof het een eigen nummer is. Op dit album is dat gelukkig anders. In het boekje van de cd schrijft Smith bij elk nummer de precieze reden van nummerkeuze en waarom ze voor een specifiek arrangement heeft gekozen.

Na een bezwerende Hendrix-cover is de eerste verrassing al vroeg op het album te horen. Everbody Wants To Rule The World, de hit van Tears For Fears uit de jaren tachtig, klinkt opeens heerlijk fris, en belangrijker nog, Smith laat horen dat het een tijdloze compositie is. Daarna volgen voor de hand liggende keuzes van Neil Young en The Rolling Stones (die overigens wel erg mooi zijn uitgevoerd!)

De volgende verrassing is Within You Without You van The Beatles, volgens Patti Smith het over het hoofd geziene juweel van het Sgt. Pepper-album. Speciaal als eerbetoon aan George Harrison ademt het nummer een spannende oosterse sfeer. Al deze subtiele details in de arrangementen die te horen zijn op Twelve, zijn het sterkste punt van dit album. Patti Smith weet, omringd door een groep goede muzikanten als Flea en Tom Verlaine, het mooiste uit de composities naar voren te halen en de nummers geheel eigen te maken.

De keuze van de nummers zorgt er bovendien voor dat Twelve lekker afwisselend klinkt, niet alleen de voor de hand liggende rockers en singer/songwriters, maar ook nummers van Paul Simon's Graceland en Stevie Wonder. En de allermooiste is dan nog niet eens genoemd: Smells Like Teen Spirit. Niet iedereen is geschikt om zich zomaar te wagen aan deze moderne klassieker, maar Smith heeft als een van de grondleggers van de moderne rockmuziek, daartoe wel alle recht.

Het schijnt dat ze eerst het wat meer ingetogen Heart Shape Box wilde opnemen, maar toen ze op een dag in de file Nirvana's grootste hit op de autoradio hoorde, viel het kwartje. Het resultaat is een zes-en-halve minuut durende bluesversie van het nummer. Gezien Kurt Cobain's voorliefde voor mannen als Leadbelly, zal deze versie zeker zijn goedkeuring hebben gekregen.

Twelve is een meer dan geslaagd project te noemen, waarmee Smith zichzelf misschien zelfs aan een nieuwe generatie fans kan presenteren. Mensen die al bekend waren met haar werk, weten immers al jaren meer dan genoeg.