Tony Furtado – Thirteen

De titel van Tony Furtado’s nieuwe album is simpelweg afgeleid van het feit dat dit zijn dertiende album is. De hoogste tijd om deze man eens de aandacht te geven die zo’n muzikaal talent verdient.

Furtado draait al heel wat jaren mee in de muziekindustrie, dat moet natuurlijk wel als je al aan je dertiende plaat toe bent, maar was tot op heden alleen bekend bij een klein groepje liefhebbers.

Met Thirteen zou daar heel goed verandering in kunnen komen, want dit album is een popalbum van vol swingende rock en avontuurlijk gitaarspel.

Banjo

Furtado’s muzikale carrière begon al op twaalfjarige leeftijd, toen hij op de banjo ging spelen. Al snel schopte hij het tot een van de beste banjo- en slidegitaarspelers ter wereld.

Dit leverde hem veel gastoptredens op bij onder andere Béla Fleck, Alison Krauss en Ladysmith Black Mambazo. Intussen werd hij ook nog eens uitgeroepen tot Amerikaans kampioen banjo-spelen.

Zangstem

Op Thirteen is al dit geniale muziekspel wel te horen, maar hebben de liedjes de hoofdrol. En dan blijkt opeens dat hij ook nog eens gezegend is met een prettige zangstem.

Met behulp van een begeleidingsband vol muzikale routiniers nam Furtado dit album al in de zomer van 2005, maar door een paar kleine tegenvallers is het album nu pas te verkrijgen.

Sfeer

De dertien nummers op dertien ademen de zelfde traditionele sfeer uit als bijvoorbeeld de eerste albums van ZZ Top of het werk van Tom Petty. De beelden van dorre woestijnstadjes waarin de plaatselijke kroeg een band staat te spelen, komen vanzelf in je hoofd op.

Opvallend zijn de covers op het album, waaronder een nummer van The Who en een van Elton John. Door het subtiele, maar geniale gitaarspel en het no-nonsense arrangement stijgen deze versies boven het origineel uit.

Thirteen is een album van een ouderwetse klasse, die je helaas nog maar zelden tegenkomt.

Facebook & Twitter

Facebook & Twitter
Volg het nieuws van NU.nl/Entertainment ook op Facebook en Twitter

NUwerk

Tip de redactie