Bekende Nederlanders proberen in Expeditie Robinson zo lang mogelijk te overleven op een onbewoond eiland. NU.nl spreekt iedere week met de afvaller. Deze week: Saar Koningsberger.

Een tweede keer meedoen aan Expeditie Robinson: voor acht bekende Nederlanders werd die droom dit jaar werkelijkheid. Op een derde kamp in Kroatië gingen zij onderling de strijd aan en kregen ze Expeditie-leden van de andere kampen op bezoek. Dat werkte handig, want zo hoefde er bij een Eilandraad nooit gesneden te worden in eigen vlees.

Maar aan al het mooie komt een eind, en zo werd Anouk Maas vorige week al weggestemd door haar kampgenoten. Saar Koningsberger overleefde het één week langer, maar moest nu toch het veld ruimen en ging naar Afvallerseiland. Daar nam ze het op tegen Annemiek Koekoek, die een stevige onderhandse worp in zich bleek te hebben en zo Koningsberger uitschakelde.

Je verliest het duel en moet weg, wat gaat er dan door je heen?

"Het is niet in één emotie uit te drukken, er gaat een hele hoop door je heen. Frustratie, want ik was er echt klaar voor om nog veel verder te gaan. Blijdschap voor Annemiek, want ik gunde het haar toch ook wel heel erg. Het is niet te beschrijven wat er allemaal tegelijk door je heen raast tijdens de Expeditie en wat het met je doet. Dat wist ik natuurlijk al van toen ik een keer eerder meedeed (in 2010, red.), maar het is zo'n tweede keer toch weer anders."

"Ik heb elke dag onwijs genoten. Hoewel ik honger had en thuis miste, bleef dat gevoel overeind. Ik ben van mezelf ontzettend fanatiek en had daardoor verwacht dat ik nog vreselijker zou balen als het einde er was. Maar eigenlijk baalde ik meer toen ik tijdens de Eilandraad werd weggestuurd dan op dat moment in het duel met Annemiek. Annemiek gooide gewoon beter, ik kon er niets aan doen. Dat gaf toch rust, denk ik."

Wat ging er mis?

"Toen we aankwamen bij die wipjes wist ik: dit kan ik wel. Met mijn uithoudingsvermogen is niks mis. Maar die vaas stond er natuurlijk niet voor niets en er flitste van alles door me heen. Mijn oog-handcoördinatie kan ik toch minder goed inschatten en ik wist niet hoe goed ik het daarop zou doen. Ik was ook van plan daar een hele tijd te blijven staan, gewoon puur op uithoudingsvermogen. Maar zodra het mocht, greep Annemiek naar die zakjes en begon te gooien. Dan moet je wel."

"Tot het laatste moment was het volgens mij niet overduidelijk dat Annemiek het zou winnen. In de rust, waarbij we even niet mochten gooien, stond ik heel steady en ik wist dat ik dat nog wel even had kunnen uithouden. Maar Annemiek gooide gewoon beter."

Hoe was het om weer thuis te komen?

"Ik wist dat ik mijn dochter weer kon gaan zien en op het moment dat je dat weet, dat besef, voel je rust. Maar thuis heb ik het er ook nog een tijdje heel moeilijk mee gehad, hoor. Ik wist dat de Expeditie nog doorging en ik had het heel graag willen afmaken. Die eerste keer voelde het als een afgeronde Expeditie, ik had er 32 dagen gezeten en alles mee mogen maken. Daarmee heb ik indirect de lat veel te hoog voor mezelf gelegd dit keer, want ik wilde daar nog overheen. Dat is bijna niet te doen."

"Meteen na de Expeditie ben ik naar mijn familie gegaan, die zaten met z'n allen op Sicilië. Ik wist dat het slim is om te doseren met eten, heb zo veel mogelijk vitamines ingenomen en opgelet dat ik voldoende vezels binnenkreeg. Want ik ben in zestien dagen 6 kilo afgevallen, terwijl ik de vorige keer in 32 dagen er 7 afviel. Dat is toch bizar? Gelukkig is het inmiddels allemaal weer normaal hoor, maar ik kwam in eerste instantie weer zoveel aan: je lijf slaat alles op."

Wat had je achteraf anders willen doen?

"De mannen stemden mij eruit en dat was een verrassing. Achteraf had ik dat op zich anders kunnen spelen, meer met hen kunnen doen. Maar eigenlijk ben ik gewoon heel blij met hoe ik het gedaan heb. Ik kan mezelf in de spiegel aankijken en zeggen dat ik helemaal mezelf ben geweest, al was ik natuurlijk wat chagrijniger van de honger."

"Het is onderdeel van het spel om plannetjes te maken en van tevoren had ik daar buikpijn over, want ik hou daar niet van. Toen het duidelijk werd dat we Anouk naar huis zouden stemmen, ben ik daarom van tevoren daar ook eerlijk in geweest naar haar, dat verdiende ze. Ik heb het echt transparant gespeeld en daar ben ik heel trots op."

Wie komt het sterkst over?

"Van alle kandidaten? Ik vind dat wel moeilijk hoor, want iemand die nu op de achtergrond is, kan het toch nog steeds winnen. Mensen kunnen je verrassen. Ik ga voor Loiza (Lamers, red.) en Do, als je me dwingt te kiezen. Omdat het mijn wifeys waren op het kamp en omdat ze allebei powerhouses zijn. En dan ga ik uiteindelijk voor Do, omdat ik denk dat zij nog heel ver kan komen."