We zijn de lul

Heren, om het plat te zeggen: we zijn de lul. Ik kreeg vanochtend een persbericht binnen waarin te lezen viel dat er binnenkort een zogeheten Wax Bar wordt geopend in Rotterdam.

Het betreft hier een etablissement waar de moderne man in een vriendelijk hippe omgeving (denk latte, loungemuziek en lekkere meiden) middels de aloude waxmethode zijn overtollig lichaamshaar kan laten wegscheuren.

Nu stond het man-zijn van tegenwoordig sowieso al een tijdje in het teken van dingen-die-we-niet-meer-mogen. Ietwat te dik? Minder eten, sportschool in en vergeet dat biertje ook maar. Voetbal kijken? Al sinds de jaren negentig van de vorige eeuw verboden in verband met doktersseries, catwalk projecten en andere vrouwenellende. De kroeg in met vrienden? Geen tijd meer voor vanwege moeilijke theaterbezoeken, balletvoorstellingen en de cursus Afrikaans dansen die je met je meisje moet doen. Zij werkt immers ook en anders doen jullie nooit iets samen, vindt zij. Een coole auto kopen? Nee vriend, jij kunt dat geld veel beter besteden aan zo’n ontzettend leuke uitbouw aan je doorzonwoning, net als de buren. Bovendien is zo’n Ford Ka toch een leuke wagen?

Zucht.

En nu moeten we dus ook ons lichaamshaar laten wegscheuren. Want hoe hip zo’n Wax Bar ook mag zijn, het komt gewoon keihard neer op het bruut verwijderen van beharing op de door onze vrouwen aangewezen locaties. Met veel pijn tot gevolg. Nu heb ik niet veel borstharen – vier, om precies te zijn. Rughaar ken ik ook niet en de plekken waar wel teveel haar zit, houd ik keurig bij middels trim- danwel scheerapparaat – afgezien van mijn baard, die blijft gewoon zitten, wat denken jullie wel. Mijn punt is: er valt niet veel te waxen aan mij. Maar ik ken ze, de mannen die een cavia doen verbleken. Mannen met weelderige partijen haar op hun borst en rug. Ik ken hun vrouwen ook. Die zeggen: ‘Ik vind het zo mannelijk, al dat haar.’ Die liegen dus, die vrouwen. Die zeggen straks, als die vervloekte Wax Bar open is: ‘Misschien moet je dát eens doen, lieverd. Hartstikke hip.’ En voordat je het weet lig je daar. Met je harige rug. Te schreeuwen. Te gillen. Te kermen dat de here Jezus dit toch niet zo bedoeld kan hebben.

Ik heb nieuws: dat hééft Hij ook niet zo bedoeld. Anders had hij ons óók een vagina gegeven. Daarover gesproken. Die vagina, alsmede de beenpartij, zal door vrouwen als ruilmiddel worden gebruikt: ‘Wij doen dit al jaren! Wij lijden elke keer pijn als we voor jullie, mannen, onze benen en kruizen bewaxen!’ Trap er niet in. The Wax Bar in Rotterdam laat middels zijn persbericht namelijk weten dat een gladde borst en rug de trend is, maar dat een Brazilian Wax voor mannen ook al lang geen taboe meer is.

Je gaat er heen voor de verwijdering van een paar verdwaalde rugharen en komt terug met een knalrood en hevig brandend scrotum.

Wij zijn de lul, heren.

Lees meer over:
Tip de redactie