Het moment dat Bertus zijn mes aan mijn keel zette, moest ik aan mijn opa denken. Bertus is een barbier. Hij is van Schorem Haarsnijder en Barbier uit Rotterdam. Dat doet ie samen met Leen, een goeie maat. En nu is hij mij aan het scheren. Met zo’n uitklapbaar en vlijmscherp mes. Ouderwets vakmanschap. Waar mijn opa ook zo van hield.

Mijn opa had nauwelijks haar. Toch ging hij één keer in de week naar de kapper, knippen en scheren. Of de barbier, eigenlijk. Vrouwen gingen naar de kapper, mannen naar de barbier. Zo was dat toen.

Als mijn opa nu naar de kapper zou gaan, was de arme man gillend gek geworden. Lady Gaga uit de iPod-dock, rondslingerende Grazia’s, caffe latte’s en een kapper die zichzelf ‘meer metro dan retro’ voelt. Had mijn opa nu geleefd, dan werd er iedere week ergens in Nederland een androgyne haarstylist met mannendecolleté en asymmetrische spuuglok voor het oog kermend van de pijn de eerste hulp binnengebracht.

Nee, dan de barbier. Kerels onder elkaar. Plain and simple. Je ging zitten, liet je knippen en scheren, ouwehoerde wat over voetbal en politiek, vertelde eens een schuine mop, rekende af en liep weer naar huis. Met je mannelijkheid intact.

Met Leen en Bertus had mijn opa het uitstekend kunnen vinden. Bertus heeft naast zijn oog een kleine tattoo van een klapscheermes. Zo serieus neemt hij zijn ambacht. Bij Schorem zijn mannen welkom, honden ook, maar vrouwen niet. Voor vrouwen die dat niet snappen, hebben Leen en Bertus een sticker op de deur geplakt van een vrouwtje met een rood kruis erdoorheen. Bij Schorem is een vent een vent. Wil jij een biertje, krijg jij een biertje.

Op uitnodiging van ManMAN Beautycare, een schoonheidssalon voor mannen, hebben Leen en Bertus hun kapstoel neergezet in het stukje Nederland waar metroseksualiteit bijna een must is: Oud-Zuid, Amsterdam. Bertus heeft mijn gezicht ingezeept (‘dassenhaar, betere kwasten bestaan niet’) en pakt zijn mes. Japans, zegt ie. Zo vlijmscherp dat je niks voelt als ie je snijdt. Maar dat is niet de bedoeling. ‘Nooit op het mes duwen. Je moet het gewicht het werk laten doen. En nooit tegen de haren in scheren.’

Ook de aftershave is van vroeger. Bijna niet meer te krijgen, moesten ze maandenlang het internet voor afspeuren. ‘Ik ruik als mijn opa,’ zeg ik. Bertus lacht. Hij beschouwt het als een compliment.

En dat is het ook.