Heftige tijden

Er schijnt afgelopen weekend een nogal belangrijke voetbalwedstrijd te zijn gespeeld. En dan werd een week geleden Osama Bin Laden ook nog omver gegooid. Het zijn heftige tijden, zoveel is duidelijk. Maar het werd heftiger. Het grootste nieuws kwam namelijk, zoals eigenlijk altijd, uit de modehoek.

Want kaki kan weer. Sterker, kaki móet weer. Ik zeg je dit: de man die deze lente en zomer geen kaki broek in z’n kast heeft liggen, die kan beter binnen blijven.

Kaki. Het woord alleen al is van een bijna braakopwekkende ranzigheid. Ik vraag me dan ook af hoe het kan dat een broek - die over het algemeen alleen wordt gedragen door vertegenwoordigers in kopieermachines en Amerikanen die hem vaak zo subtiel combineren met onooglijke hardloopschoenen - om de zoveel tijd terugkeert als een heet en onmisbaar fashion item? Leg het me uit, Bastiaan van Schaik. Jij en jouw stylistengarde weten zulks.

Nog een vraag dan. Hoe kan het dat ik afgelopen weekend een kaki broek heb gekocht?

In de hippe hoofdstedelijke herenmode winkel waar ik van plan was een te duur paar jeans te kopen, viel mijn oog vanuit het niets op een kaki model dat nogal contrasteerde met de gemiddelde spijkerbroek – alleen al omdat ze van spijkerstof zijn, leer mij iets van mode, weet je wel.

Ik had er onlangs een modebewuste collega in zien lopen, maar raakte daarvan niet bijster enthousiast. Dus waarom zou ik er nu eentje gaan passen, vond ik. Intussen naderde ik quasinonchalant de kaki broek. Ik bevoelde de stof even. Geinig stofje. Ik keek heimelijk om me heen of ik geen bekenden zag en pakte hem toen toch maar uit het rek. Geestig model, evenzogoed.

‘Wordt het he-le-maal hè, dit seizoen.’ Voor een boomlang blonde spierbundel met baard had hij me verdomd makkelijk beslopen. Ik mompelde iets van zalwel en keek met een moeilijk en alwetend gezicht naar de broek. Zodat spierbundel wist: deze gast is een kenner, die ga ik geen lelijke kaki broek verkopen.

‘32-34? Hier. Daar zijn de paskamers.’

‘Een collega heeft er ook zo eentje en bij hem vond ik het niet zo bijzonder cool ofzo dus,’ protesteerde ik meedogenloos.

‘Je moet er een niet te dik achterwerk voor hebben. Met alle respect. Daar staat of valt ie mee. Koffie?’

Sta je dan. Met je kaki broek. Die dus echt heel mooi staat. Staat, ja. Want ik kocht hem. Bastiaan mag weten waarom. Het zijn heftige tijden.

Lees meer over:

NUwerk

Tip de redactie