Het afgelopen weekend was het Thanksgiving in Amerika, voor de Amerikanen het grootste feest dat er bestaat. Een niet-commercieel feest, wat voor de Amerikanen nogal zeldzaam is, dat gaat over gezellig eten en samen zijn en het bedanken voor wat we allemaal hebben.

Het feit dat het alleen maar om eten gaat en niet het hele gedoe van het kopen van cadeau's met zich meebrengt is al heerlijk.

Voor de kalkoenen is Thanksgiving wat minder gezellig. Er worden er maar liefst 242 miljoen per jaar gefokt, waarvan er elk jaar zo'n 42 miljoen alleen al met Thanksgiving worden opgegeten. Ongelooflijk!

Hoe afschuwelijk dat allemaal ook is, ook ik kan erg blij worden van alle festiviteiten hier. Wij hebben een langlopende traditie waarbij we een diner organiseren en met een hele grote groep vrienden genieten van het eten. Deze keer zaten er zo'n 18 mensen aan tafel, een gemixte groep van jong tot oud met oude en bekende vrienden.

Het feest begint ieder jaar al vroeg met alle voorbereidingen in de keuken. Iedereen bereidt een andere gang voor en de keuken staat dan vol met mensen, eten en benodigdheden. Omdat we met een grote groep waren, konden we ook rustig een enorme vogel op, zo'n kalkoen is overigens ook enorm zwaar, een gemiddelde weegt namelijk iets van 12 kilo! Hij moest vier uur in de oven, dus ik stond 's ochtends vroeg al met mijn handen in zijn gaatje, om het beest met sinaasappel, ui en allerlei andere lekkere ingrediënten te vullen. Je moet altijd zo oppassen dat ze niet te droog worden.

Mijn broer had vorig jaar een tong klaargemaakt, tot het ongeloof van vele mensen, die dat totaal niet lekker vonden. Dit jaar speelden we op safe, door voor lamspoot te kiezen.

Rond een uur of 11 in de ochtend gingen de flessen wijn al open, hoewel het eigenlijk de bedoeling is dat je rond een uur of 4 aan tafel zit. Het eten was fantastisch en ik heb me die dag weer prima vermaakt. Iedereen genoot van alles en 's avonds maakten we nog een kampvuur, waarbij we met zijn allen van de mooie sterrenhemel genoten.

Het leuke aan zo'n feest is dat de ijskast nog dagen gevuld is met lekkernijen, waar we de rest van de week nog van konden smullen. De dagen erna waren dus lekker lui, met wat mooie wandelingen langs de Hudson rivier. Met een grote glimlach reden we dan ook aan het eind van het weekend terug de stad in. Het was weer een hele geslaagde Thanksgiving.

Frederique.