Het gekke is dat ik, door dit elke week te schrijven, me realiseer dat een week toch wel heel snel voorbij gaat. Dat moment dat ik weer ga zitten en moet bedenken wat ik deze keer moet gaan schrijven. Ik vind het in ieder geval wel heel leuk en voor mij is het een moment van reflectie.

Als je iets moet beschrijven, kijk je er toch weer heel anders naar. Maar waar begin ik mee? Welk moment van de week haal ik erbij? En is het iets wat ik wel kan delen of niet... Restaurants, feestjes, art galleries, winkels en openingen, ze komen allemaal wel eens in de week voorbij. Eén van mijn avonden die er deze week uitsprong was toen ik een ballet zag.

Ik besloot weer eens te kijken wat er bij Joyce Theatre allemaal speelde. Joyce staat bekend om de meer interessante optredens in vooral moderne dans. Vorige week was er een performance van de Cedar Lake Contemporary Ballet Group. Het scheen een erg goede show te zijn en de reviews waren ook erg goed. Eén van de choreografen die avond was Didy Veldman. Een groot Nederlands talent! Ze is getraind bij Scapino in Amsterdam. Het stuk heette Frame in View en het was prachtig. Heerlijk om naar te kijken en om me te laten inspireren. Het is moeilijk te omschrijven wat we precies zagen, maar we liepen de rest van de avond met een glimlach op ons gezicht. Waanzinnig om dit soort avonden weer mee te mogen maken.

Over inspiratie gesproken, de volgende dag mocht ik model staan voor een artiest die in januari een grote show heeft in de galerie Cheim & Read in Chelsea. Hij heeft bepaalde beelden van actrices in de veertiger jaren en vroeg bepaalde modellen dit beeld na te bootsen. Het team van de make-up en het haar zorgden voor een fantastische transformatie. Twee uur later zat ik achter een klein tafeltje met een Martini en een sigaret (ik rook niet!) op een lover te wachten die niet op zou komen dagen... De manier waarop de foto wordt ontwikkeld en geprint blijkt heel intensief te zijn en zorgt ervoor dat de kleuren heel levendig worden. Raar om jezelf eens in die stijl te zien, compleet met rode lippen en nagels...doodeng.

Het blijft apart om te zien wat fotografie, haar en make-up kunnen doen. Met de jurk die ze voor me hadden gehuurd, was het plaatje helemaal compleet.

Terwijl ik in de auto richting huis naar mijn handen keek, leek het even alsof ik iemand anders was...eng gevoel. Eenmaal thuis heb ik meteen al die troep eraf gehaald om een lekker rustig weekendje tegemoet te gaan.

Frederique.