Door de drommen toeristen heen zie je momenteel de New Yorkers niet meer. Het is dan ook bloedheet hier, dus de locals zijn ofwel de stad uitgetrokken of hebben zich massaal opgesloten in hun airconditioned kantoren.

Ik besluit met mijn dochtertje de verkoeling wel in de stad te zoeken en wel aan de West Side Highway, gelegen aan de Hudson rivier. Ze zijn daar de laatste jaren flink in de weer geweest, waardoor we nu aangenaam verzanden in een volwaardig recreatiepark. Er zijn wandel- en fietspaden, waterparken en een midgetgolfbaan. Je kunt er tennissen, vissen en kajakken. En vanzelfsprekend zijn er verschillende horecagelegenheden, voor de broodnodige dorstlessers.

Het mooist van alles is toch wel de buitenbioscoop. Onderuit in je strandstoel, voetjes in het zand en drankje in de hand. Met links zicht op de stad, rechts zicht op het water en voor je neus een loeigroot scherm, met daarachter stukken van de Wall Street-gebouwen.

Maar vandaag geen film, we gaan naar het waterpark. Waar je vanaf je bankje de kinderen door de fonteinen kunt zien rennen, en waar ze zo slim zijn geweest om dat bankje in de schaduw te plaatsen. De verkoeling kwam dan ook al snel, en als de verzengende hitte eindelijk mijn hoofd verlaten heeft kijk ik al snel met een ander gevoel naar de stad.

Gooi er een beetje water, groen en verkoeling tegenaan en The City heeft ineens iets vreselijks vriendelijks in deze warme zomermaand. New York blijft zogezegd verbazen.

Met onze Parijse vrienden die vandaag in ons gezelschap verkeren zoeken we die avond de Bowery Bar op, omdat je daar zo prinsheerlijk in de tuin kunt zitten. Het eten is niet om over naar huis te schrijven, maar met zo’n terras –waar de lichtjes die in bomen hangen een soort vervroegde sterrenhemel vormen- is dat gelukkig maar bijzaak. Toch was dat, net zo min als het eten, het hoogtepunt van de avond. Dat was een vriendin van ons die aanschoof tijdens dit diner; jong, mooi, en priester van beroep. Bovendien was ze bezig om zwanger te worden. Via IVF.

Haar kinderwens wilde ze (40) namelijk niet langer meer laten bepalen door de stroeve relaties met de mannen in haar leven. Ondanks haar schoonheid en interessante karakter, is het voor haar namelijk niet heel makkelijk om een goeie vent aan de haak te slaan. Met name haar beroep wil nog wel eens intimideren en dus roet in het eten gooien.

Ze sprak heel open over haar IVF-plannen en -pogingen, want één had ze er al achter de rug. Je mag het sperma hier kiezen, en mijn bijzondere vriendin vertelde dat ze het had geprobeerd met een joodse zaaddonor. Want die zijn, zo vertelde ze, nu eenmaal grappig en intelligent.

De contradicties vlogen dankzij haar over tafel, maar als je de mogelijkheid hebt, waarom dan ook niet? Al met al was het wel weer een aparte avond, in de stad waar je alles tegen kunt komen. New York blijft zogezegd dus verbazen. Soms zelfs meerdere keren per dag.

Frederique.