Interview: Francine Verbiest in gesprek met Marnie Baumer

In de rubriek Hakketak duikt Francine Verbiest in het leven van een bekende Leidenaar. Dit keer ging ze op bezoek bij actrice en zangeres Marnie Baumer.

Ze is actrice, zangeres, voice over artist, echtgenote en moeder van een minimeisje van ruim drie jaar! Ze speelde hoofdrollen in New York op Broadway, toerde met haar vaardigheden rond in de Verenigde Staten en Europa en heeft gezongen in het West-End en Carnegie Hall. Ze woonde in Detroit, Chicago, New York, Londen en sinds 5 december 2009 in Leiden: "Want dat is in de buurt van Amsterdam!"

Ze grinnikt om de datum 5 december als ze dit zegt. Die datum heeft nog geen tien jaar de betekenis voor haar die hij voor ons Nederlanders heeft, maar inmiddels is ze al zo 'verhollandst' dat ze verbaast kijkt als ze bij de datum ook even aan al dat geneuzel rond de figuur Zwarte Piet denkt. Dat begrijp ik ook wel, want ze moet dat ook aan haar kind kunnen uitleggen.

Marnie Baumer

Op dit moment is ze gastsoliste bij onze Leidse trots K&G. Bij dit orkest horen als zangeres is Marnie met haar spontane persoonlijkheid op het lijf geschreven. Ze wéét dat K&G een speciaal plekje in de harten van de meeste Leidenaren heeft, want wie is er niet mee opgegroeid. En dat geeft de optredens die vaak ook in de buitenlucht plaatsvinden voor haar een extra tintje.

Marnie komt uit Michigan, Amerika en haalde het diploma in de 'performing arts' aan de Wayne State University in Detroit. Daarna woonde en werkte zij in Chicago, New York City, London en nu Leiden in de Groenesteeg. Dat laatste vindt ze qua naam erg grappig omdat ze geboren werd in Garden City. Ze lacht en zegt: "Ik ging van 'tuinstad' naar 'Groenesteeg'. Dat klinkt grappiger in het Engels: 'From Garden City to Green alley'. Ik vertaal het en lach met haar mee."

Hoe kwam je op het idee om te gaan zingen?

Marnie begint in haar smeuïge Engels/Nederlands te vertellen: "Sinds ik me herinneren kan, ben ik aan het zingen en optreden. Ik zat vaak in mijn kamertje om hoorspelen via mijn cassetterecorder op te nemen. Eigenlijk was ik toen zelfs al een voice-over artist. In de zomers organiseerde ik voorstellingen in onze achtertuin waarbij ik als klein meisje de regie, casting en productie zelfstandig uitvoerde en iedereen die kwam kijken en luisteren moest ook betalen."

"Het optreden is altijd iets geweest wat bij me hoorde. Overal waar een toneel was, was ik ook. Ik wilde het per se leren, ik wilde eróp! Mijn ouders wilden dat ik niet alleen met theater en muziek bezig was en een tweede studie erbij zou gaan volgen. Maar ik vroeg Waarom?..toen lieten ze me maar gaan."

Hoe lang doe je dat wat jij doet? En wat zijn je specialiteiten?

"Ik ben een professionele actrice sinds mijn 17e. Om precies te zijn ben ik actrice, zangeres en stemkunstenares. Mijn specialiteit zijn comedy, ik ben een 'contagious enthousiast' en een 'bicycling multi-tasking champion!'"

Marnie heeft inmiddels zelf al projecten geschreven en geproduceerd. Daarnaast coacht ze mensen voor audities, zang en optredens. Dat doet zij via diverse workshops in de regio van Leiden. Ze straalt als ze het vertelt en dat begrijp ik wel. Ze heeft in officieel vloeiend Nederlandse het diploma NT2II (Nederland als tweede taal) gehaald en mag workshops, privé-zanglessen en coaching geven in de Engelse en Nederlandse taal.

Kun je een vreemd of gek voorval noemen wat tijdens je werk met jou, of door jou, gebeurde?

Ja, in 2001 was ik op een feest in New York City waarvoor een 'Psychic' ingehuurd was. Die man vertelde me dat ik vanaf 2008 zou gaan werken op het gebied dat ik vanaf 1982 al wenste. Musicals. Maar in 2007 trad ik niet zo veel meer op in musicals. In begin 2008 raakte ik ineens mijn toenmalige bijbaan in de financiële wereld kwijt door de crisis en begon daardoor een beetje in paniek te raken. Maar plotseling tekende ik twee contracten om mee te gaan werken aan grote shows in Engeland, ik moest toch wat?

Voordat ik aan de shows begon, ging ik op bezoek bij mijn ouders. In mijn ouderlijk huis keek ik door de spulletjes uit mijn jeugd en kwam in de VHS recorder de band van ‘Annie’ tegen die ik zo vaak als klein meisje bekeken had. Dat vond ik geen toeval. Ik hield de video stevig tegen me aangedrukt en zei in het donker zachtjes tegen de band: 'Thanks Aileen Queen (Annie) for inspiring and motivating me to be an actress and singer, I trust you are ok!'

Ik vloog naar Amsterdam en ging in op een uitnodiging voor een etentje, de dag daarna in Amsterdam. Ik wilde heel graag naar één speciaal restaurant maar dat was volgeboekt. Het lukte toch nog om daar te kunnen eten en ik raakte er toevallig in gesprek met een moeder en dochter aan het tafeltje naast ons en we realiseerden ons dat wij veel gemeen hadden. Zij was een musical actrice en ik stond op het punt om aan twee grote shows te mogen meewerken.

Opeens realiseerde ik me dat ik sprak met Aileen Quinn (ANNIE) zelf! Ik begon ter plekke te huilen en vertelde haar dat ik twee dagen daarvoor met haar video in mijn handen had gestaan en aan haar moest denken! Ik kon toen, en nu eigenlijk nog niet, geloven dat juist zij toen ineens op mijn pad kwam! En perfectere bevestiging dat ik op het juiste pad was, kon ik niet krijgen!

Wat vind jij echt superleuk aan Leiden?

De mensen. Het succes dat ik in dit land heb, is het resultaat van mijn vriendschappen en ondersteuning van de bewoners in Leiden. 

Ik ben daar erg dankbaar om en daardoor voel ik me hier gewenst en dus thuis.

En vind jij ook iets echt vervelend in Leiden?

Nee, Ik hou van Leiden!  Hoewel ik als buitenlander wel enorm aan één ding moest wennen. Dat was de snelheid bij de kassa’s in de supermarkten. Ik raakte soms gewoon in paniek van dat geduw op die lopende band!

Gelukkig snap ik nu hoe het moet. Ik gebruik een grote winkelwagen ga daarmee door de kassa en pak mijn boodschappen in op een kleine tafel. Daar wordt iedereen gelukkiger van want ik sta nu niemand meer in de weg.

Als Leiden morgen ineens weg is, waar ga jij dan naartoe en waarom?

Dat is een moeilijke vraag voor me. Ik ben al op veel plekken op aarde geweest en die waren allemaal even leuk en mooi. Maar als ik echt zonder Leiden zou moeten dan zou ik weleens in Los Angeles willen wonen, want ik zou heel graag mijn eigen comedy televisieshow willen hebben en natuurlijk ook films maken.

Maar nog belangrijker: dan zou ik dichter bij mijn familie zijn en kon ik ze vaker zien.

Leef je volgens een bepaald motto?

Wanneer ik me onzeker voel, zeg ik altijd tegen mezelf "You’ve got this!" en dan gaat het wel weer.

En ik weet dat dankbaar zijn om wat je hebt de beste manier is om jezelf op te trekken uit iedere situatie.

Wat vind jij van vrouwen op hakken en loop je er zelf ook op?

Stoer! Vooral over die moeilijke bestrating van Leiden! Ik hou van hakken. Ik droeg ze iedere dag in NYC en ik heb een kast vol met mooie pumps.

Ik draag ze vooral bij optredens, maar ik kom nu naar de set op platte schoenen en trek ze pal voor het optreden pas aan, want ik ben één keer met mijn hak tussen die Leidse kinderkopjes blijven hangen dus die was ik kwijt en ik ben enorm gevallen, dat was niet echt leuk.

Vertel nog even iets over je laatste optreden.

"Ik speel een geweldige huisvrouw in de nieuwe Eddy Terstall en Erik Wünsch film, Alberta. Die film komt op 9 maart naar de bioscoop (die draait dus nu u dit leest). Mijn laatste zangoptreden was met het K&G 3 orkest bij de opening van de Leidse Kerstmarkt."

"Sindsdien heb ik drie voice overs opgenomen: Thayers Natural Remedies, Geen Noot Is Onschuldig; een radio hoorpel voor Radio 1/ Avro Tros en een opdracht voor een nieuwe virtual reality attractie bij Walibi! Het gaat dus goed met mij, ik ben dankbaar!

Marnie Baumer: www.marniebaumer.com

Tip de redactie