Als de wereld op de huidige voet doorgaat, veroorzaakt klimaatverandering volgens Chinese wetenschappers in de komende tachtig jaar een economische schade tot 730.000 miljard euro. Ze hebben dat gegeven doorgerekend naar een methode om landen aan te moedigen hun doelen aan te scherpen.

In hun publicatie in wetenschapsblad Nature Communications noemen de onderzoekers van onder meer de Technische Universiteit Peking het een "strategie voor zelfbehoud", waar regeringen op economische gronden op zouden moeten inzetten.

Eerdere studies kwamen al tot de conclusie dat de economische schade van klimaatverandering een veelvoud is van de financiële investeringskosten van klimaatbeleid.

Begin dit jaar concludeerde een Duits onderzoek dat uitvoering van het Parijsakkoord economisch het optimale scenario is. De opwarming blijft dan beperkt tot 1,5 graden.

“Volgens sommigen is de coronacrisis een kans op vergroening, maar het is ook een risico dat klimaat juist een lagere prioriteit krijgt.”

In werkelijkheid stevenen we af op een opwarming van ruim 3 graden, stelt de nieuwe studie. Het verschil met het 'Parijsscenario' bedraagt volgens deze studie een netto economische schadepost van 140 tot 730 biljoen euro.

Daarbij hebben de Chinese onderzoekers ook de oplopende kosten van sociale voorzieningen meegewogen. Andere lastig kwantificeerbare schadeposten van klimaatverandering, zoals achteruitgang van ecosystemen en biodiversiteit, zijn niet meegewogen.

Verdeelsleutel en economisch motief moeten landen aan boord krijgen

Probleem is dat de baten van klimaatbeleid vooral voor de lange termijn zijn, terwijl investeringen in bijvoorbeeld duurzame energie nu nodig zijn. De baten zijn bovendien voor de hele wereld. Landen die hun uitstoot niet verlagen, profiteren ook mee van de inspanningen van anderen.

“De verwachte staatssteun na de coronacrisis is volgens sommigen een kans voor versnelling van de energietransitie - mits er groene voorwaarden worden gesteld.”

Daarom kijken onderzoekers ook naar directe voordelen van klimaatbeleid, zoals het stimuleren van innovatie en werkgelegenheid. De verwachte staatssteun na de coronacrisis is volgens sommigen een kans voor versnelling van de energietransitie - mits er groene voorwaarden worden gesteld. Zulke groene stimuleringsmaatregelen kunnen meehelpen de economie weer 'op te starten'.

Het blijft daarbij de vraag of alle landen kiezen voor zo'n groene koers. Bijvoorbeeld exporteurs van fossiele brandstoffen zullen wellicht eerder geneigd zijn op oude voet verder te gaan, en daar ook internationaal voor lobbyen.

De nieuwe Chinese studie hoopt er een antwoord op te hebben: een verdeelsleutel, die moet aantonen dat alle individuele landen economisch voordeel hebben van het aanscherpen van hun klimaatdoelen. Dit berekende voordeel zou volgens de studie de mate van extra inspanning kunnen bepalen die van landen wordt gevraagd.

“De klimaattop in Glasgow is uitgesteld , waarmee klimaatverandering letterlijk van de agenda is geschoven door de coronacrisis.”

Coronacrisis voorlopig vooral risico voor klimaatbeleid

De huidige klimaatdoelen van landen zijn ruim onvoldoende om het Parijsakkoord te laten slagen. Daarom moesten landen aanstaande november tijdens de klimaattop in Glasgow ambitieuzere doelen indienen. Die klimaattop is onlangs uitgesteld tot volgend jaar, waarmee klimaatverandering letterlijk van de agenda is geschoven door de coronacrisis.

Volgens sommigen is de coronacrisis een kans op vergroening, maar het is net zozeer een risico dat klimaat juist een lagere prioriteit krijgt en de uitstoot van broeikasgassen straks weer hard omhoog zal schieten - net als na de vorige recessie. Met op de lange termijn nog grotere economische schade tot gevolg, aldus de Chinese studie.