Het klimaatverdrag dat zaterdag op de VN-klimaattop in Parijs is goedgekeurd, wordt gezien als een historisch verdrag. Het is de eerste keer dat het klimaatverdrag over de hele wereld zal gelden. Een overzicht van de historie van de klimaatverdragen. 

Het eerste klimaatverdrag werd gesloten in 1992 tijdens de Earth Summit in Rio de Janeiro. Doel van de overeenkomst was het terugdringen van de uitstoot van broeikasgassen om klimaatverandering een halt toe te roepen. Het verdrag, dat door 196 landen werd goedgekeurd en bekrachtigd, trad in 1994 in werking.

Sinds dat eerste verdrag is er elk jaar een klimaattop gehouden, met wisselende resultaten. Een belangrijke akkoord  werd bereikt in 1997 op de bijeenkomst in Japan. Daar werd het zogeheten Kyoto-protocol opgesteld.

In die overeenkomst werd afgesproken dat landen om hun klimaatdoelstellingen te halen niet per se zelf de uitstoot hoeven te beperken, maar een deel daarvan ook in het buitenland mogen realiseren (emissiehandel).

Ook werden suggesties gedaan hoe de vermindering tot stand zou kunnen komen. Gezamenlijk zouden ze moeten uitkomen op een uitstootreductie van 5 procent ten opzichte van 1990. De jaren erna werd het Kyoto-protocol verder uitgewerkt.

Kopenhagen

De klimaatconferentie van 2009 in Kopenhagen werd gezien als mislukking. De bedoeling was tot harde, juridisch bindende afspraken te komen, maar dat lukte niet doordat grote landen als de VS zich niet wilden vastleggen op het verminderen van hun CO2-uitstoot.

Wel werd afgesproken dat de aarde met niet meer dan 2 graden mag opwarmen, een waarde die zaterdag in Parijs verder is aangescherpt. Gestreefd wordt nu naar maximaal 1,5 graad.

Bindend akkoord

In 2011 spraken de landen in het Zuid-Afrikaanse Durban af dat ze in 2015 tot een bindend akkoord zouden komen. Vorig jaar kwamen ze op de VN-klimaattop in het Peruaanse Lima Peru overeen dat alle landen voor maart 2015 moesten aangeven met hoeveel ze hun uitstoot denken te reduceren.