AMSTERDAM – De Nederlandse band Go Back To The Zoo wilde dat het tweede album Shake A Wave bewust afweek van het debuut. "We vonden het belangrijk dat nummers nu veel uitgesprokener zijn", zegt zanger Cas Hieltjes tegen NU.nl.

Door Pierre Oitmann

Volgens Hieltjes wilde de band bovendien dat Shake A Wave een eerlijk album werd. "We wilden dichterbij het eerste gevoel blijven; zeggen wat je wilt zeggen, zonder omweg", legt hij uit.

"De teksten zijn daardoor misschien ook wat simpeler geworden, of minder gezocht. Beeldspraak zit er ook nog wel in, maar wel iets duidelijker."

Hoewel Hieltjes vindt dat de teksten "directer" zijn dan op voorganger Benny Blisto uit 2010, denkt hij wel dat de nummers meer tijd nodig hebben voordat mensen ze van buiten kennen. "Bij de vorige plaat kon je de liedjes al meezingen nadat je de derde keer het refrein hoorde", lacht hij. "Nu duurt het wat langer voordat je dat kan doen."

Bassist Lars Kroon schrijft dat gegeven mede toe aan de naïviteit van Go Back To The Zoo indertijd. "Er overkwam ons best wel veel", aldus Kroon. "Die naïviteit hoor je terug op de plaat. We waren allemaal aan het studeren en hadden baantjes om te overleven en nu hebben we de keuze gemaakt om fulltime voor de muziek te gaan."

Verdiept

Hieltjes onderschrijft de stelling van de bassist. "Voor onze vorige plaat, hebben we de liedjes gewoon opgenomen. Op dit album zijn we ons veel meer gaan verdiepen in sounds. De vorige keer hadden we geen idee hoe dat zat. Dat hebben we het afgelopen jaren geleerd en we zijn er veel meer over gaan nadenken."

Nadat Benny Blisto verscheen stond Go Back To The Zoo op nagenoeg ieder Nederlands festival en op talloze poppodia in binnen- en buitenland. Dat heeft het klankbeeld op Shake A Wave beïnvloed. "Toen we het album aan het opnemen waren, waren we met onze livesound al die richting op aan het gaan", stelt Kroon.

Ontwikkelen

"We wilden wat we live deden op plaat vangen", vult Hieltjes aan. "Het is dan ook een voortzetting van waar we live naartoe aan het groeien waren. We hebben nu de volgende stap gezet, maar op welke manier zich dat gaat ontwikkelen, weten we nog niet." Wel erkent hij dat Go Back To The Zoo aanvankelijk geen sterke liveband was.

"Soms ging het wel langs elkaar heen, maar we zijn geen sessiemuzikanten. We zijn gewoon een paar gasten die een band begonnen, we hebben er geen opleiding voor gedaan. Ik zie dat ook het liefste bij bands. Ik hou soms best van virtuositeit, maar het gaat om het gevoel. Hoe technisch je bent is niet belangrijk."

Cohesie

Desondanks is Go Back To The Zoo wel degelijk gegroeid op technisch vlak, hetgeen evident wordt op Shake A Wave. Stilistisch wijkt het album ook af van Benny Blisto. "Het ging aanvankelijk nog steeds alle kanten op," vertelt Kroon, "maar als je dan de lijst bekijkt met liedjes die je hebt, kom je er wel achter dat er een soort van cohesie is."

Cas Hieltjes wil met Go Back To The Zoo bovendien een lans breken voor gitaarmuziek, die hij mist in het huidige muzieklandschap. "Er zijn best wel weinig rockbands op dit moment", denkt de zanger. "Wij willen dat wel zijn, omdat we vinden dat het er moet zijn en omdat we dat zelf cool vinden om naar te luisteren."

Go Back To The Zoo staat 18 mei op O’Neill Kiteboard World Cup, Den Haag.