Onder de naam Horse Feathers brengt de bescheiden songwriter Justin Ringle al enige jaren geïnspireerde nummers voor een steeds groter wordend publiek.

Zijn nieuwste geesteskind, House with No Home, is een hele mooie en logische stap voorwaarts.

Opnieuw klinkt Ringle afwachtend en is er vertwijfeling in zijn stem. Ook is zijn americana-variant nog steeds sterk en breed gearrangeerd. Die arrangementen zijn vanaf het begin het werk geweest van geluidskunstenaar Peter Broderick. Hij is al jaren verantwoordelijk voor de muzikale invulling van de songs van Horse Feathers. Deze reikt van banjo tot viool en cello. De ruimte die Ringle en Broderick elkaar op House with No Home geven en van elkaar nemen, is wat Horse Feathers zo goed maakt. Beide heren benutten de mogelijkheden, zonder dat ze alle gaten opvullen. Subtiliteit is de leidraad en dat is een gegeven waar Heather Broderick, Ringles tweede hulpje, zich perfect aan houdt. Haar tweede stem en strijkspel vallen op en klinken ongekunsteld.

Horse Feathers neigt naar een rustige variant van Great Lake Swimmers of een minder uitbundige uitgeklede versie van Ray LaMontagne. Vooral de opener 'Curs in the Weeds' zorgt voor dat idee. Wanneer de strijkers de boventoon voeren, zoals in 'A Burden', blinken Ringle en de zijnen uit: de strijkpartijen dansen om het rustige getokkel heen en de meerstemmige zang is behoorlijk fijnzinnig. Dat fijngevoelige is tekenend voor House with No Home, een album dat barst van schoonheid, in al zijn eenvoud.

Meer audio/video, concertdata en achtergronden van Horse Feathers vind je bij KindaMuzik.