De ritmesectie van The Old Haunts bestaat uit boerenknechten zonder haast. Tobi Vail en Scott Seckington roken liever jointjes achter de schuur dan dat ze op het land werken.

Ze oefenen ook graag met hun countrybandje en zijn al aardig goed in het authentieke ezeltje-op-de-landweg hobbelritme.

Hun dealer Greg Extine heeft van het met zijn handel verdiende geld een gitaar gekocht en hij zingt ook. Hij is wel eens in de grote stad geweest en heeft sindsdien zijn mond vol van rock-'n-roll. Ook speelt hij wel eens raar verwrongen loopjes, een soort slangenbezweerdersmuziek. Tobi en Scott moeten er niet veel van hebben en dat gezang van hem klinkt ook meer dan een krolse kat dan als Johnny Cash, maar hij is de enige die weed verkoopt in de wijde omgeving en Greg is verder niet moeilijk; van hem mogen ze gewoon hun eigen ding blijven doen.

In werkelijkheid zijn The Old Haunts helemaal geen boerenkinkels, maar gewoon indiekids. Samen met The Black Lips en Demon's Claws behoren ze tot de nieuwe lichting bands die garagerock met country mengen en vooral altijd zo stoned mogelijk proberen te klinken. Poisonous Times gooit in die competitie hogen ogen en wie Demon's Claws of The Black Lips wel eens aan het werk heeft gezien, weet dat dat geen geringe opgave is.

'Poisonous Times', 'Ruined View' en 'Knives on the Mind' zijn meesterwerkjes van verwrongen lijzigheid vol bizarre gitaarloopjes, afgeknepen zang, altijd begeleid door dat onverstoorbare voortsukkelende ritme. De scheidslijn tussen briljant en debiel was zelden zo vaag.

Meer audio/video, concertdata en achtergronden van The Old Haunts vind je bij KindaMuzik.