Als je ervan houdt om in slaap gezongen te worden - en in ieder van ons schuilt een baby - dan is Lambchop jouw band. Gisteren stonden ze in Tivoli, Utrecht.

Zanger en meesterbrein Kurt Wagner heeft een zuivere basstem die hij bijna uitsluitend in fluisterstand gebruikt. Zijn strot heeft, ingebed in fraai georchestreerde alternatieve countryliedjes, het rustgevende effect van een stofzuiger op een zuigeling.

Tivoli is vanavond Lambchop-proof. Het publiek zit op houten stoeltjes, het licht is gedimd en bargeluiden zijn minimaal. Enige stoorzender is de klepperende deur naar de wc's.

Het eerste deel van het concert staat in het teken van OH (ohio). Wagner en zes bandleden, waaronder maar liefst vier gitaristen, spelen ongeveer alle tracks van het pas verschenen schijfje. Daarbij verontschuldigt de zanger zich meerdere malen voor het uitblijven van herkenbare nummers. Een overbodige, bange reactie, want het merendeel van het nieuwe werk staat live als een huis. Al zijn de stilste onder de rustige liedjes te aangenaam en in een reeks haast slaapverwekkend.

Het is dan ook welkom als Wagner na een plaspauze een knalharde versie van 'Once in a Lifetime' van Talking Heads inzet. Wat je noemt een opveermoment, en tevens het begin van een meer rockende tweede helft. Hierin komen nummers van eerdere cd's langs, bijvoorbeeld 'How I Quit Smoking', dat wordt opgedragen aan twee stumpers in het rookhok. "Ik wou dat ik bij jullie stond, vrienden", zegt de kettingrokende Wagner

Een aardige poging, maar zeker niet dé opmerking van de avond. Die gaat naar pianist Tony, wiens stand-upkwaliteiten vaak zorgen voor de lach tussen de stiltes. "If you like our music, we're Lambchop from Nashville; if not, we're Bobby Bare Jr. from Hendersonville." Misschien wel de geestigste dis richting een collega in countryland.

Gezien: Lambchop, 28 oktober @ Tivoli.
Beeld: Jelmer de Haas

Meer audio/video, concertdata en achtergronden van Lambchop vind je bij KindaMuzik.