Nederland en Vlaanderen ontdekten Sigur Rós toen de IJslandse groep een paar jaar geleden in de Lage Landen toerde met Radiohead.

Nu staan ze opnieuw samen op het podium, op Werchter. Met alweer hun vijfde plaat.

Með Suð í Eyrum Við Spilum Endalaust heet de nieuwste worp van het vijftal, wat zoveel moet betekenen als 'met een gezoem in onze oren spelen we eindeloos'. De plaat laat in ieder geval een erg weidse, 'eeuwige' indruk achter, met ijle, breekbare nummers in het IJslands of in Sigur Rós' eigen, verzonnen taaltje.

Dit is een van die zeldzame groepen die het zich kan permitteren een nummer ('Festival') van bijna tien minuten te produceren dat onverstaanbaar is, ontzettend traag en ook nog eens sacraal klinkt, maar toch de juiste spanningsboog kent. Oké, aan het eind schakelen ze even over op het Engels. Maar zelfs dan klinkt het zo eigenzinnig dat je er geen knijt van begrijpt.

Af en toe mag de drummer wat krachtiger doorgaan, wat zorgt voor de nodige afwisseling en drive. Een koor en een orkest geven de muziek ergens anders dan weer meer grandeur.

Voor het eerst ging Sigur Rós ook voor de opnames de internationale toer op. Ze kropen niet alleen in hun thuisland in de studio, maar ook in Havana en in de befaamde Abbey Road Studios in Londen. Dat levert een goede en gevarieerde cd op. Maar echt nieuwe paden bewandelt Sigur Rós niet: wie het eerdere werk kent, zal niet het verrassingseffect krijgen van zijn eerste kennismaking. Maar een IJslands pareltje blijft het.

Meer audio/video, concertdata en achtergronden van Sigur Ros vind je bij KindaMuzik.