Album nummer drie van Textures ligt inmiddels bij de platenboer. Hoog tijd om bij te praten met 's lands progressiefste metalband van dit moment. Silhouettes is prettiger en toegankelijker dan zijn voorganger, vooral omdat de jongste aanwinst van de band, vocalist Eric Kalsbeek, zijn plekje helemaal heeft gevonden. Gelukkig maakt Textures nog steeds dezelfde wiskundige herrie.

Op de vraag waar voor hen de muziek vandaan komt, antwoordt gitarist Jochem Jacobs, zonder enig spoor van twijfel: "Uit het hart!" In het clubcircuit bouwden de Brabanders inmiddels een stevige reputatie op. Superstrak en met veel enthousiasme spelen de mannen oud en nieuw materiaal voor een vaste schare fans.

Lieverdjes van de pers?
De pers is dol op deze band. Kritiek is schaars. "Ik lees interviews altijd terug", zegt Jacobs. "Ik probeer alle bladen waar we in staan te bewaren. Bij mij thuis in de kast staan drie ordners vol. Al die publiciteit blijft leuk." Jacobs wil zichzelf niet op een voetstuk plaatsen met deze verzamelwoede. "Ik vind het grappig om alles terug te lezen. Ook leuk om later aan de kinderen te kunnen laten zien." En als de pers een keer niet zo lovend is? "We hebben het daar met de band wel over gehad, hoe we dan zouden reageren. Gewoon verdergaan is het devies. We passen niets in onze sets aan vanwege de pers." Voorlopig maken de heren zich geen zorgen. Ook Silhouettes is lovend ontvangen.

Europa in
In Nederland zit het goed met de populariteit. Hoe gaat het in het buitenland? "Eigenlijk moet je in ieder nieuw land opnieuw beginnen. Stel: je bent in Frankrijk nog onbekend. Dan moet je beginnen met spelen in kleine kroegen, voor vijftig euro. Tot je een vaste fanbasis hebt. In België, Frankrijk, Engeland en Duitsland zijn we al goed op weg. In Spanje ook, maar daar hadden we laatst pech met de tourbus. De motor opgeblazen. We moesten toen de halve tour afblazen. Pure overmacht. De fans begrepen het gelukkig wel. Deze grap kostte ons helaas wel een hoop centen."

De bus is voor veel bands een dure uitgavenpost. Voor Textures is dat niet anders. "De diesel wordt steeds duurder. Dat ding rijdt één op acht. Moet je nagaan, als je naar een festival in Tsjechië rijdt. Tweeduizend kilometer heen en weer." Toegegeven: soms gaan de jongens met het vliegtuig voor één show. "Niet goed voor het milieu, dat geef ik toe. Maar wel relaxed. We verdienen ook steeds meer. Alles daarvan wordt in de band geïnvesteerd. De verkopen per plaat gaan gelukkig sterk omhoog. Het is de bedoeling dat alle bandleden binnenkort een totale kostendekking ontvangen. "


Video: Textures - Millstone

"Van Drawing Circles (2006) verkochten we ongeveer tienduizend stuks. Ik vind dat in deze tijd voor een band als de onze zeer behoorlijk. Maar plaatverkoop is niet echt een issue meer. Hoeveel mensen hebben onze platen wel niet in mp3 op hun harde schijf staan? En kijk naar het aantal bezoekers van onze MySpace. Dat ligt al boven de 300.000. Ik leef zelf al van de muziek. Naast de band heb ik een muziekproductiebedrijf. Eric heeft ook een eigen bedrijf, de anderen studeren nog en werken. Maar leven van Textures is geen hoofddoel. Je weet natuurlijk nooit hoe het loopt. De band is wel zo groot dat we geen fulltime baan meer kunnen hebben. Onze tijden zijn zo onregelmatig. Geen enkele baas vindt het leuk als je zo vaak vrij vraagt."

Plan van aanpak: Silhouettes
De Brabanders zijn zelfkritisch. Dat blijkt wel uit een eerder interview met KindaMuzik, waarin de jongens aangeven dat ze alle optredens op minidisc zetten en achteraf analyseren." Na Drawing Circles dachten we: wat gaan we nu doen? Ik heb daar als knoppendraaier - als ik zo vrij mag zijn - een redelijke invloed op gehad. Het werd uiteindelijk meer midtempo, recht in je smoel. Meer rock-'n-roll. Het klinkt misschien minder ingewikkeld, maar dat is het niet. Het vormingsproces kostte een hoop tijd."

In vergelijking met Polars (2003), doet Textures het op het nieuwe album rustiger aan. "Het grootste verschil is dat Eric echt zijn plek heeft gevonden op Silhouettes. We krijgen hier veel positieve reacties over. Het lijkt alsof hij meer ademruimte heeft. Het midtempo-idee kwam vanzelf eigenlijk. We wilden graag een normale plaat maken. Geen avant-garde en niet moeilijk doen om het moeilijk doen."

Brulkaraoke
Het thema van Silhouettes is licht en schaduw, de letterlijke kanten van een silhouet. Alle nummers zijn op het proces van de verandering van silhouetten gebaseerd. "Ik hoor veel mensen live meezingen, dus de tekst is even belangrijk als de muziek bij een metalband als de onze. Van buitenlandse fans krijgen we leuke reacties op de tekstuele inhoud. We zetten de teksten ook altijd in het boekje, omdat je bij metal lang niet alles kunt verstaan. In de verhaallijnen overdenkt iemand de verschillende kanten van een gebeurtenis, soms is dat waar gebeurd, soms fictief. Wel zijn de teksten in fictief perspectief geplaatst. Je zult bij ons nooit letterlijke teksten horen. Luisteraars moeten er zelf een draai aan kunnen geven."

Jacobs vertelt dat hij en zijn bandmakkers al met veel verschillende bands speelden. "Death Angel bijvoorbeeld. Dat was echt vaag. En Arch Enemy - ook in Nederland, helemaal te gek." Zijn droomband om mee te toeren? Jacobs: "AC/DC! Dat zou echt gaaf zijn! Maar dat vind ik vooral, hoewel ik niet verwacht dat één van de andere jongens het vervelend zou vinden."

Meer audio/video, concertdata en achtergronden van Textures vind je bij KindaMuzik.