Je zal maar net op je retour zijn vanuit de liefde en dan een nieuwe plaat van Elbow mogen recenseren. Niet helemaal de perfecte soundtrack voor een stuk verlichting en een opbeurende schouderklop, denk je dan. Nee, de ideale routebeschrijving naar de lente lijkt The Seldom Seen Kid absoluut niet.

Maar één ding is zeker: Guy Garvey en zijn kornuiten weten nog steeds te raken. Diep en doeltreffend. Neem het sublieme en meeslepende 'Mirrorball', waarvan je door de bijna zes minuten tellende misère nog bijna zou wegzakken in compassie met jezelf. Het is daarom maar goed dat de daaropvolgende single 'Grounds For Divorce' je daar vervolgens snel weer uit naar boven trekt.

Het vijftal uit Manchester speelt eigenlijk gewoon een spelletje met je emoties. The Seldom Seen Kid is daarin weer een schoolvoorbeeld van een groeiplaat. Garveys stem bezit wederom de kracht om je in al zijn ingetogenheid (en soms monotonie) te ontroeren en diep te raken. Met welgemeende zieleroerselen. En dat terwijl je bij eerste beluistering nog even afvraagt hoe je deze plaat in vredesnaam toch uit moet gaan zitten.

Nee, deze zelden geziene gast moet wel ruim de tijd krijgen om je te omarmen. Enkele jaren geleden werden ze nog beschouwd als de volgende Coldplay. Nu staan ze hun mannetje door te blijven focusen op datgene waar ze goed in zijn: het groots maken van kleine liedjes. Plus in het, wars van welke conventies dan ook, liedjes laten escaleren tot boven de vijf minuten.

Zo schijnt tussen de sprankelende geluiden en de muzikale onvoorspelbaarheid de zon met enige regelmaat door. En brengt de op het eerste oor wat vervelende stem van Garvey wel degelijk een warme gloed het hart binnen. Op een plaat die wederom van begin tot eind de spanning weet vast te houden en waar de schoonheid in deeltjes voorbij zweeft. Als je een lange adem hebt om die pracht te ontdekken, dan is de lente al binnen handbereik.

Meer audio/video, concertdata en achtergronden van Elbow vind je bij KindaMuzik.