Daar waren ze dan ineens, Serge Fabergé, Pièt Par'a en Rimer London. Samen heten ze Le Le en brachten ze een Franstalige ep en drie videoclips uit. Hun debuutalbum Flage is geen normale plaat. Een gesprek met Serge Fabergé.

Le Le is in geen enkel opzicht een normale groep. Dat blijkt wel bij een bezoek aan het MySpaceprofiel van het Amsterdamse trio, waarop staat dat het allemaal begonnen is in het Franse Champagne-Ardenne. Fabergé, tevens lid van De Jeugd van Tegenwoordig, geeft tekst en uitleg over de geboorte van Le Le (spreek uit als twee keer het Franse lidwoord). "We kennen elkaar via via, van een drankje hier en daar. Met Rimer London klikte het al snel. Pièt Par'a leerde ik kennen toen hij een T-shirt voor De Jeugd ontwierp. Hij had destijds een goede beat gemaakt, daar wilde ik iets mee doen. Geen standaard flow, iets speciaals. Toen ontmoetten Par'a en London elkaar en dat rijmde ook meteen. Zo is het begonnen."

Niet Le Le maar poetsen
Het trio zit bepaald niet stil en neemt een dag per week samen muziek op. Met onmiddellijk resultaat: "Op een avond nemen we zo'n drie tracks op. Pièt Par'a of Rimer London komt met een muzikale schets, zo begint elk nummer. Ik verzin vervolgens een onderwerp en tekst." Deze rolverdeling is terug te vinden op alle Le Le-tracks: Fabergé levert de vocalen en teksten, terwijl Par'a en London verantwoordelijk zijn voor het instrumentale gedeelte.

Eind vorig jaar leverde dat het vijf nummers tellende en compleet Franstalige La Bouche op. Fabergé, ook wel P. Dronq, P. Fabergé, Faber Yayo of Pepijn genoemd, vertelt er ontspannen over. "Het was in eerste instantie een vinyl-ep. Er is niet al te veel mee gebeurd, behalve dat een paar dj's het oppikten." Ook verscheen een video van de titeltrack en clips van de nummers 'Hard' en 'Skinny Jeans' - die beiden niet op de ep stonden.

En nu komt dan het officiële debuut van het trio uit. "Le Le heeft het in zich om internationaal te gaan. Flage is een plaat met compleet verschillende tracks. Het is een pan-Europees album met Franse, Duitse, Engelse en Nederlandse tracks. Muzikaal gaat het van disco-edit-stampers tot echte liedjes. Allemaal elektronisch georiënteerd, met vocalen."

Le Le lijkt op niets
Gek genoeg staat Le Le's tot nu toe populairste nummer, 'Skinny Jeans', niet op de plaat. "Het wordt geen album met allemaal 'Skinny Jeans'-en. We hebben meer te bieden dan dat. Daarom staat het ook niet op het album."


Video: Le Le – Hard

Fabergé, die vol zelfspot op zijn eigen MySpacepagina schrijft: "Als Fabergé het gezegd heeft, zou ik het sowieso niet geloven", is niet bang dat hij - en daarmee Le Le - altijd in de schaduw van de veel bekendere Jeugd van Tegenwoordig zal staan. "Wat Le Le doet, lijkt op niets anders. Muzikaal en tekstueel staat het op zichzelf en is het totaal vernieuwend. Het werkt gewoon. Als het album eenmaal uit is, blijven we bezig. Dan gaan we op dezelfde manier door met lekker tracks maken."

Grappig geluid
Iets wat op Flage ongetwijfeld naar voren zal komen, is de veelzijdigheid van het drietal. Niet alleen is het materiaal meertalig, ook muzikaal heeft Le Le zich tot nu toe geprofileerd als een groep met meer dan één gezicht. Electrohop met snufjes van tig andere genres. De grenzen tussen kunst en kitsch worden door Le Le op een komische, nieuwe manier opgezocht en aangescherpt. Dat is dan ook wat je op Flage kunt verwachten: iets nieuws. Een humoristisch geluid dat je nog niet eerder gehoord hebt.

Alhoewel de naam Le Le bij velen nog geen belletje doet rinkelen, heeft Fabergé het volle vertrouwen in een goede respons. "We hebben in een redelijk korte tijd 25 nummers opgenomen, daarvan hebben we er nu 13 gekozen voor het album. Wat over is gebleven, is de crème de la crème. Mensen zullen er vast positief op reageren. Ik denk dat Flage gaat knallen!"

Meer audio/video, concertdata en recensies van le-le vind je bij KindaMuzik.