Gelukzalig knock-out bij The Mars Volta

'Drie nummers in twee uur', werd er vroeger wel eens gekscherend geroepen over de live-verrichtingen van The Mars Volta.

Natuurlijk overdreven, maar de drang tot uitbouwen van de toch al niet korte nummers was niet voor iedereen een pluspunt. Na drie jaar afwezigheid is er in ieder geval weer een kans om de band live te zien en de proef op de som te nemen.

In een uitverkochte 013 gaat de achtkoppige liveband furieus van start met 'Roulette Dares (The Haunt Of)'. Zanger Cedric Bixler-Zavala toont zich een indrukwekkende multi-tasker: loepzuiver zingend en ondertussen woest dansend in gevecht met het snoer van de microfoon. Op de momenten dat hij niet hoeft te zingen, ligt de zanger stuiptrekkend op de grond. Maar ook Omar Rodriguez Lopez en met name drumbeest Thomas Pridgen blijken blikvangers. Ongelooflijk dat deze slagwerker hiervoor in een gospelband speelde.

Naarmate de avond vordert, bijkt dat de eindeloze improvisaties van eerdere shows wat zijn teruggedrongen, ten gunste van een groter aantal afzonderlijke nummers. Maar wie Amputechture links heeft laten liggen en nog niet is toegekomen aan het nieuwe werk, heeft een zware avond. De set bestaat voor het grootste deel uit materiaal van de laatste twee platen.

'Goliath' zorgt alvast voor één van de sterkste momenten in de eerste helft van het concert, met de dwingende uithalen van de zanger, de loeizware drums en strakke baspartijen. Hier komt de improvisatiedrang van Lopez wél uit de verf, als hij een paar akkoorden op de loopmachine zet en er daarna overheen soleert.

Ruim een uur later kondigt het volgende hoogtepunt zich aan met 'Cygnus....Vismund Cygnus' van Frances the Mute. Eén van de nummers waarin The Mars Volta het hele spectrum aan prog, metal, latin en funk eruit gooit. Hoe de band hier versnelt, gas terugneemt, weer opbouwt naar de climax en het vloeiend in 'Aberinkula' laat overgaan is eigenlijk niet te bevatten, laat staan te beschrijven.

Meer dan twee uur na aanvang komen er twee krukken op het podium, waar beide gitaristen op plaatsnemen. Bixler-Zavala belooft iedereen een T-shirt als de komende twee nummers de rook de andere kant op wordt geblazen. Wat volgt is misschien wel het mooiste moment van de avond. Twee loepzuiver gezongen akoestische nummers, namelijk 'Asilos' en het eerste deel van 'Miranda'.

Hierna gedag zeggen was mooi geweest, maar er volgt toch nog een elektrische knaller als toetje. Bijna drie uur en dertien nummers verder, kan het publiek murw gebeukt maar overwegend gelukkig naar huis.

Meer audio/video, concertdata en achtergronden van The Mars Volta vind je bij KindaMuzik.

Tip de redactie