Wat krijg je als de muziek uit heel de wereld tracht te vatten in één enkele plaat? Bijvoorbeeld iets praktisch onclassificeerbaars zoals All Hour Cymbals van Yeasayer.

Een plaat die enerzijds geworteld lijkt in psychedelische gekteverschijnselen, maar ook een ongekende liefde voor wereldmuziek en een basis in de Amerikaanse indiepop heeft.

Verlichting
Waar kan deze unieke smeltkroes nou beter ontstaan dan in het cultureel diverse Brooklyn? Van daaruit opereren de vier muzikanten namelijk. Op het eerste oog hebben ze meer weg heeft van een stel sjamanen dan van een band.

Dat is geen toeval. Ze musiceren bezwerend en spiritueel, en zijn bovenal begaan met het lot van deze planeet. Wie de website van de band opent, krijgt bijvoorbeeld knipperend de waarschuwing te zien dat rond het jaar 2080 alleen de verlichting nog de terreur overal kan stoppen.

Greintje hoop
Ook op de al her en der bekende single '2080' zal je soortgelijke waarschuwingen horen. "I can't sleep when I think about the future I was born into". Waar gaat het heen met deze planeet? Dat is de vraag die wel vaker terug lijkt te komen op het krachtige en dynamische All Hour Cymbals.

De spanning en onrust zijn constant voelbaar in echo's en synthesizers. Met, gelukkig, een klein greintje hoop, zoals in de titel van 'No Need To Worry'.

Eclectici
Maar het liefst trekken de heren zich terug in de natuurlijke wereld. In hun eigen bestaan als eclectici, ver van de hedendaagse dreiging en gekte. All Hour Cymbals is hiermee een heerlijk spannende en grensverleggende plaat geworden, boordevol ingrediënten die ongetwijfeld bij liefhebbers van The Arcade Fire en TV On The Radio in de smaak vallen.

Als we in de overweldigende wereld van Yeasayer blijven bivakkeren, dan bouwen we wellicht toch een verlichtend pad richting het jaar 2080 voor onze nakomelingen. Er is derhalve nog hoop.

Meer audio/video, concertdata en achtergronden van Yeasayer vind je bij KindaMuzik.