Hij is vader van twee tweelingen en weet mede daardoor veel van opvoeden. Producent en vader Paul de Bont deelt zijn lessen in zijn onlangs verschenen boek Rust, regelmaat en fikkie stoken, 89 opvoedtips van 2 vaders. De belangrijkste tips? Loslaten en vooral ook pret hebben met je kinderen. Want dat laatste, schiet er bij veel ouders weleens bij in.

Als er kennissen en vrienden over de vloer kwamen, vonden ze de kinderen van producent De Bont en zijn echtgenoot leuk, goed opgevoed, aardig en normaal. "Wij deden alleen maar wat wij dachten dat goed was. Maar dat bleek voor veel ouders een openbaring te zijn."

"Veel mensen maken zich echt zorgen en zijn nerveus of het wel gaat zoals het hoort. Met dit boek wil ik ouders een lachspiegel voorhouden. Wij zijn natuurlijk - met twee vaders en twee tweelingen - een beetje een buitenbeentje", aldus De Bont, die veel documentaires maakte over opvoeding en (probleem)gezinnen.

“Ouders willen dat alles precies volgens de regeltjes gaat. Extra bijles, sporten, muziek. Maar jouw nervositeit en stress, dat merken de kinderen ook”
Paul de Bont, vader van twee tweelingen en auteur

Doe wat minder je best

De kinderen - de twee tweelingen zijn de eerste Nederlandse kinderen via een Amerikaanse draagster - zijn inmiddels vijftien en zestien jaar. En De Bont is heel wat inzichten verder. Als ouders rustig zijn en minder stress hebben bijvoorbeeld, is dat ook voor je kind beter. "Ouders willen dat alles precies volgens de regeltjes gaat. Extra bijles, sporten, muziek. Maar jouw nervositeit en stress, dat merken de kinderen ook. Als je zelf minder stress hebt, heeft jouw kind ook minder stress."

Dat betekent niet dat bij De Bont alles thuis altijd maar mag. Want een ander speerpunt in huize De Bont: regels. "Wij merkten dat kinderen die bij ons kwamen spelen of logeren, niet meer gewend waren aan het concept regels. Bij ons hadden we afspraken over bedtijden, schermtijd en aten we op een vaste tijd. Daar hoefden we niet elke dag over te discussiëren en dat zorgt voor rust in het gezin. Ook hebben we de regel dat kinderen zich voorstellen aan bezoek en dat ze naar elkaar luisteren." Hij lacht: "Wij moesten wel regels stellen, met tweelingen word je snel overvraagd."

“Wij merken dat we een heel goed gezond gezin hebben. Iedereen is vrolijk. De kinderen doen het goed.”
Paul de Bont

'De maatschappij is enorm veeleisend geworden'

Buiten de regels om, laat hij zijn kinderen zo veel mogelijk vrij. "De maatschappij is zo veeleisend geworden. Ouders zijn bang dat het misgaat met hun kinderen en op allerlei manieren proberen ze dat te voorkomen en controleren." Toen er kinderen kwamen spelen bij hen thuis, keken ouders verbaasd op als De Bont niet precies wist waar ze waren.

Ze waren het bos in verdwenen, een hut bouwen, dacht hij. "Ik liet mijn kinderen altijd met rust. Laat maar lekker ravotten. Kinderen - zo blijkt uit onderzoek van de Amerikaanse psycholoog Judith Harris - worden voornamelijk opgevoed door andere kinderen. De invloed van ouders is 5 procent, 50 procent zijn de genen", aldus De Bont. "De omgeving bepaalt de overige 45 procent."

"Wij merken dat we een heel goed gezond gezin hebben. Iedereen is vrolijk. De kinderen doen het goed. Je hoeft echt niet overal bovenop te zitten", sluit hij af.

Drie opvoedtips

  1. Een blikje tomatenpuree. "We waren weken, maanden bezig met het maken van gezonde groente. Maar dan merk je soms dat ze ineens niet meer willen eten. Je kunt proberen er een beetje tegen in te gaan, maar je kunt het ook anders oplossen. Wij ontdekten dat ze helemaal gelukkig werden van een blikje tomatenpuree."
  2. Kijk samen televisie. "Kinderen en ouders doen tegenwoordig weinig samen. Zeker als ze ouder worden, zitten ze op hun tablet, Instagram. Iedereen in zijn eigen wereld. Natuurlijk heb je weleens een uitje, maar als je samen naar goede programma's kijkt, maak je een gezamenlijke moraal."
  3. Bedenk een familiefluitje. Als De Bont met zijn gezin op stap was, kon hij iedereen altijd binnen mum van tijd bij elkaar krijgen. De truc? Een familiefluitje. Iedereen is aan het spelen, rondlopen in een park, iedereen doet zijn eigen ding. Maar zodra iemand het bekende toontje fluit, komt iedereen weer bij elkaar. Het enige nadeel? Familiereünies. 'We klonken als een spreeuwentrektocht', zo schrijft hij in zijn boek.