In Kek Mama vertellen ouders over het moment waarop het even helemaal misging. Saskia gaf haar dochter per ongeluk een waterfles vol witte wijn, en Gea zag haar dochter in een Frans wegrestaurant de pisbak aflikken.

Saskia (42): "Mijn jongste dochter Hannah was een jaar of zes toen ik met mijn ouders op vakantie was in de Ardennen. Het was die dag bloedheet. Omdat we naar een brocantemarkt gingen waar weinig voorzieningen waren om iets te drinken, had ik zelf een koeltas gevuld met drankjes en die in de buggy gezet."

"Ik dacht slim te zijn door een leeg waterflesje te vullen met witte wijn voor mijn moeder; op die manier kon er niks breken. Ik was dat alleen alweer straal vergeten toen ik Hannah opdroeg wat te drinken. Ze was een beetje hangerig en ik was bang dat ze zou uitdrogen. In mijn gauwigheid pakte ik een willekeurige waterfles en gaf die aan haar, eigenlijk lette ik meer op alle leuke kraampjes om me heen."

“Toen Hannah begon te piepen dat ze het water zo vreemd vond smaken, zei ik dat ze niet moest zeuren. 'Gewoon doordrinken.'”
Saskia

"Toen Hannah begon te piepen dat ze het water zo vreemd vond smaken, zei ik dat ze niet moest zeuren. 'Gewoon doordrinken', maande ik haar. Toen ze echt volhield dat ze het vies vond, wilde ik laten zien dat het onzin was. Ik nam een flinke slok en schrok me rot; dit was de verkeerde fles! Ik heb Hannah meteen een halve liter water laten drinken."

Op de terugweg viel ze in slaap en tukte ze door tot de volgende ochtend. Natuurlijk heb ik haar een paar keer gecontroleerd, maar er was niks geks. Ze lag heerlijk te snurken. Overigens is dit een blunder die me al jaren achtervolgt. Nog steeds vertelt Hannah, liefst in gezelschap: 'Nou mama, jij hebt mij wijn gegeven!'"

Irene vergat haar kinderen op de parkeerplaats.

Een brilloze pot

Gea (32) : "Het was een zinderend hete zomervakantiedag in Frankrijk en mijn man en ik bezochten een slaperig dorpje met onze drie jonge kinderen. Manlief en zoons liepen nog een rondje, terwijl mijn peuterdochter en ik alvast een Orangina in het plaatselijke café bestelden."

"Het was een typisch Frans dorpscafé, met een zwaar rokende waardin achter de toog, formicatafels, overal asbakken en wat grauwe dronkaards aan de bar die met lodderige ogen naar een televisiescherm staarden. De stamgasten keken met argusogen toe welk tafeltje we kozen en wat we bestelden. Het was verder stil in de zaak."

"Ik moest naar de wc en besloot dat dochterlief dan maar even mee moest. Ze was 2,5, had een geel zomerjurkje aan en haar zachte blonde krullen plakten op haar hoofdje. Een hok achter in de zaak deed dienst als unisex-wc, met een brilloze pot voor vrouwen en een pisbak voor mannen. Scherpe ammoniaklucht, geen wc-papier; dat werk. Dochter drentelde rond terwijl ik zo weinig mogelijk probeerde aan te raken."

"Dat vergde wat organisatie en toen ik opkeek, zag ik het: mijn kleine poppetje leunde op de pisbak. Met haar mond om de rand heen. Nee, nee, dat mag niet! Ik sprong op, trok haar daar weg en heb haar zo snel mogelijk en zo goed en zo kwaad als het ging schoongespoeld. Mijn lieve, zachte meisje met haar gele jurkje. Nog dagenlang heb ik haar snoetje in de gaten gehouden op uitslag en andere narigheid."

"Toen we terug bij ons tafeltje kwamen, waren man en zoons er ook, maar ik durfde niks te zeggen, zo erg schaamde ik me dat dit onder mijn moederlijke toezicht had kunnen gebeuren."