In Kek Mama vertellen ouders over het moment waarop het even helemaal misging. Bianca's dochter had zoveel blauwe plekken dat de arts op het consultatiebureau het niet vertrouwde en Shanna sloot zichzelf buiten met haar peuter nog in huis.

Bianca (35), getrouwd met Maurice (37), moeder van Esmee (9) en Chris (3):

"Mijn oudste is een brokkenpiloot. Als peuter klom Esmee in huis overal op, om er net zo hard weer af te donderen. Ik keek allang niet meer op van een blauwe plek meer of minder: een kind is een kind en vallen en opstaan hoort bij het spelen. Maar daar dacht de consultatiebureauarts anders over. Toevallig was Esmee de dag voor de controle lelijk gevallen in de speeltuin en zat ze onder de rode striemen en blauwe plekken."

"Argeloos zette ik Esmee in haar luier op de behandeltafel. De arts keek me wantrouwend aan. Hoe kwam mijn dochter zo toegetakeld? Had ik haar door elkaar gerammeld, geslagen? Even moest ik erom lachen, maar de arts was serieus. Volgens haar was het ábnormaal dat een meisje zo veel blauwe plekken had en konden die niet door spelen of stoten komen. Ik werd boos en moest echt praten als Brugman om uit te leggen dat ik gewoon een druk kind had."

“Een half jaar later, precies toen we weer een afspraak met de arts hadden, kreeg mijn dochter een tand door de lip. Uit angst voor een preek belde ik het consult met een smoes af.”
Bianca, moeder van Esmee

"Prompt viel Esmee een half jaar later, precies toen we weer een afspraak hadden, met haar tand door de lip. Uit angst voor opnieuw een preek belde ik het consult met een smoes af. Inmiddels zijn we wat jaartjes verder en heb ik een tweede. Wederom een ondernemend kind én een ongeluksvogel."

"Vanaf het moment dat meneer kon kruipen, zat hij onder de blauwe plekken. Gelukkig hebben we nu een ander consultatiebureau en zijn zij wel invoelend en begripvol. Onder het mom 'een gewaarschuwd mens telt voor twee' heb ik ze ook maar vooraf verteld dat onze doerak niet mishandeld wordt, maar slechts erg onhandig is."

Shanna (36), moeder van dochter Pip (3):

"Door het raam van mijn gesloten voordeur zag ik mijn kleine meisje in haar roze stippenregenpak in de gang zitten. Ze wachtte braaf tot ik de deur zou openen om haar te komen halen. Het was 6.15 uur en ik was zojuist in de stromende regen naar buiten gerend om de regenkap alvast op de bakfiets te zetten om Pip naar het kinderdagverblijf te brengen."

"Door een mix van vermoeidheid en haast had ik uitgerekend die ochtend mijn huissleutels niet in mijn zak gestoken - en de voordeur dichtgedaan. Ik belde direct mijn ex, die op vijf minuten fietsen van ons woont en een reservesleutel voor noodgevallen heeft. Tot dan toe was ik nog chill."

“Om haar terug te lokken, zong ik liedjes door de brievenbus heen. Maar ze gaf geen krimp. Uiteindelijk tikten mijn ex en ik het raampje in.”
Shanna, moeder van Pip

"Het huis was babyproof, dus ik was niet bang dat Pip zich zou bezeren zonder mijn toezicht. Wel vreesde ik een huilbui, Pip is namelijk net een gillende keukenmeid. De paniek brak pas uit toen bleek dat ik niets aan de sleutel van mijn ex had, omdat die van mij aan de binnenkant het slot blokkeerde. Wat nu? De enige mogelijkheid was een raampje inslaan, maar we hadden niets om het te breken."

"Inmiddels had Pip het wel gezien in de hal en kroop ze uit mijn zicht, naar de woonkamer. Om haar terug te lokken, zong ik liedjes door de brievenbus heen. Maar ze gaf geen krimp."

"Uiteindelijk tikten mijn ex en ik het raampje in met een stuk hout. Met een tak uit de bosjes lukte het ons na lang pielen de klink naar beneden te duwen. Gelukkig was er met Pip niets aan de hand, maar sindsdien stap ik áltijd gewapend met mijn sleutels de deur uit."

Dit artikel verscheen eerder in Kek Mama.