Het olympische bloedbad van 1968

Vlak voor aanvang van de Olympische Spelen van 1968 in Mexico werd een demonstratie bloedig neergeslagen door ordediensten. Dit zogenaamde Bloedbad van Tlatelolco kostte minstens 26 mensen het leven, maar er worden ook getallen genoemd van 300. Bijna veertig jaar later is deze tragische gebeurtenis nog steeds een nationaal trauma in Mexico, omdat de verantwoordelijken nooit zijn berecht. Mede daarom zal later dit jaar een museum worden geopend over de gebeurtenissen die dag.

2 oktober 1968 heeft Mexico voor altijd veranderd. Ondanks jarenlange pogingen om de verantwoordelijken voor Tlatelolco te vervolgen, is het hier nooit van gekomen. Het museum dient ervoor het bloedbad niet te vergeten. Er zullen honderden documenten, foto’s en andere egodocumenten worden tentoongesteld. Ook kunnen hier congressen en bijeenkomsten worden gehouden. Het benodigde geld is afkomstig van de nationale overheid.

Het museum zal de gebeurtenissen vanuit een internationaal perspectief bekijken. Tenslotte was 1968 wereldwijd een uiterst roerig jaar met onder meer het neerslaan van de Praagse Lente, de studentenopstand in Parijs en de Amerikaanse protesten tegen de oorlog in Vietnam.

Niets, en zo zij het

Centraal staat de bewuste demonstratie met zo’n 10.000 studenten. Ze vroegen aandacht voor de dictatoriale omstandigheden in hun land. Ook protesteerden ze tegen de enorme kosten van de Olympische Spelen, die tien dagen later zouden beginnen. De actievoerders werden omsingeld en ingesloten en daarna twee uur lang beschoten. De Italiaanse journaliste Oriana Fallaci was op dat moment aanwezig en heeft haar getuigenissen uiterst dramatisch beschreven in het boek ‘Niets, en zo zij het.’ Zelf werd ze getroffen door drie kogels en voor dood achtergelaten.

Ook de rol van het Internationaal Olympisch Comité is nooit duidelijk geworden. Toenmalig IOC-voorzitter Avery Brundage zei na het bloedbad: “Als gasten van Mexico hebben wij het volste vertrouwen dat de Mexicaanse bevolking samen met de deelnemers en toeschouwers de Spelen zal meevieren. Deze zijn een ware oase in een wereld vol moeilijkheden.” Hij sprak met geen woord over de hoge kosten van het evenement, die mede de aanleiding waren voor de protesten. Twee jaar later werd in Mexico ook het WK Voetbal gehouden, dat opnieuw zorgde voor hoge kosten voor het arme land.

NUwerk

Tip de redactie