Cor van der Hart en de Watersnood

In 1953 voetbalde Cor van der Hart als professional in Frankrijk toen in Zeeland de dijken doorbraken. "Ik hoorde het nieuws via de radio", zei hij hierover in 2003, "en begreep dat Nederland in paniek was." Hij speelde daarna mee in de legendarische Watersnoodwedstrijd, die het Nederlandse voetbal voor altijd zou veranderen. Samen met spelers als Kees Rijvers, Gerrit Vreken, Bertus de Harder en Rinus Schaap werd Parijs op de kop gezet door in een samengeraapt Oranje te winnen van de Europese top.

De Watersnoodwedstrijd van 1953 is van enorm belang geweest voor het Nederlandse voetbal. Daarvoor liepen op Nederlandse velden alleen amateurs rond, daarna werd stap voor stap het professionele voetbal ingevoerd. Aan een jarenlange discussie was een einde gemaakt en kregen de spelers eindelijk eens betaald voor het plezier, dat ze wekelijks gaven aan de duizenden bezoekers. Het verdiende geld bleef niet meer exclusief in handen van de voetbalclubs en de KNVB. Van der Hart heeft aan deze verandering een grote bijdrage geleverd.

Nadat Faas Wilkes als derde Nederlandse voetballer had besloten om voor geld te gaan voetballen in het buitenland was het vertrek van veel van zijn collega's niet meer te stoppen. Ook Van der Hart zocht in het buitenland zijn heil. De KNVB schorste hem daarop meteen, omdat de bond dat in die tijd altijd deed met spelers, die het amateurisme verlieten.

En toen werd het 1953 en was in Zeeland en Zuid-Holland de Watersnoodramp. Ruim 1.800 mensen verdronken, alhoewel de gruwelijkheid van de ramp in de eerste dagen nog niet duidelijk was. Dat blijkt ook uit de woorden van Van der Hart, die in 2003 zijn medewerking verleende aan een speciale uitzending van NOS Langs de Lijn.

"Ik hoorde het nieuws via de radio en begreep dat Nederland in paniek was. We hadden in het pension waar ik verbleef weliswaar televisie, maar daar keek ik zelden naar. Pas toen ik Nederlandse kranten onder ogen kreeg besefte ik hoe erg het was. Als ik de beelden nu zo terug zie, word ik weer een beetje angstig."

Hij besloot zich aan te sluiten bij een initiatief van Nederlandse profs in het buitenland om een benefietwedstrijd te spelen tegen Frankrijk. De KNVB verbood deze wedstrijd aanvankelijk, omdat het echt helemaal niets met betaalde voetballers te maken wilde hebben. Door persoonlijk ingrijpen van prins Bernhard ging deze Watersnoodwedstrijd toch door.

Duizenden Nederlandse supporters in Parijs en de aanwezige sportpers zagen tot hun verbazing hoe dit Nederlandse team Frankrijk versloeg, dat toen tot de wereldtop behoorde. In slechts negentig minuten hadden Van der Hart en zijn collega's aangetoond hoeveel beter voetballers waren als ze professioneel waren in plaats van amateurs.

Na nog wat gepruttel van de kant van de KNVB werd niet veel later daarna besloten om ook in Nederland het betaalde voetbal in te voeren. Met dank aan Van der Hart, dus.

Tip de redactie