Op precies de plek waar de joodse oud-bokser Ben Bril (1912-2003) in 1928 trainde met de Nederlandse olympische ploeg is maandag de biografie van deze markante sportman gepresenteerd. Het eerste exemplaar van Ben Bril. Davidsster als Ereteken van Ed van Opzeeland werd door Erica Terpstra overhandigd aan zoon Albert Bril. Van Opzeeland? Kenden we die niet van vroeger? Jazeker: Ed is terug! Kopen? En foto's erbij?

Ben Bril was een straatschoffie in de Amsterdamse Jodenbuurt, die in zijn jonge jaren zijn handjes niet thuishield. Maar zoals hij zelf zei, werd hij gered door te gaan boksen. Daardoor kreeg hij discipline en kon hij zich beter beheersen. Hij werd voor de Tweede Wereldoorlog een beroemd bokser, overleefde samen met zijn vrouw en zoon de kampen – in tegenstelling tot de rest van zijn familie – en keerde daarna terug als internationaal boksscheidsrechter.

Van Opzeeland lichtte toe waarom hij tot dit boek was gekomen: “De biografie dreigde te worden uitgehold. Allemaal jonge voetballertjes van 21, 22 jaar oud krijgen tegenwoordig een boek opgedragen en dan is hun leven nog niet eens begonnen. Er is nog geen levensverhaal en die is er wel bij Ben Bril.

Hij was een fantastisch mens. Eén keer liet hij zich bewust verslaan met een wedstrijd in een kamp tijdens de oorlog. Want als hij zou winnen zou hij niet alleen in de problemen kunnen komen, maar ontving hij ook geen brood en medicijnen voor zijn vrouw en zoon. En mede daarom zit Albert, zijn zoon, nu hier.”

Van Opzeeland vervolgde met een overtuigend bewijs over de moed van Ben Bril tijdens de oorlog. “Er zijn drie grote Nederlandse schrijvers over de Tweede Wereldoorlog: Loe de Jong, Jacques Presser en Gerhard Durlacher. Er is in al die boeken tezamen maar één sporter die wordt genoemd en geroemd als heldhaftig mens. En dat is Ben Bril.”

Het boek ligt nu naast me en zal snel worden geconsumeerd. Een recensie is dus te verwachten op deze plek.