Voor als je het vergeten was: op deze plek is een serie begonnen over de Olympische Spelen van 1936, die exact zeventig jaar geleden werden gehouden. Het waren de beruchte Nazi-Spelen, maar tussendoor werd er erg goed gepresteerd. Onder andere door Nida Senff, die naar goud zwom op de 100 meter rugslag. De manier waarop ze dat deed is ongeëvenaard in de internationale sportgeschiedenis.

Senff werd geboren in 1920 en was dus zestien jaar oud toen ze naar Berlijn ging. Voor Nederland was dat jaar een feest, want er werden veel olympische medailles gewonnen. Met name door Rie Mastenbroek, maar die komt op dit log later nog voorbij. Ook Senff won goud, maar nadat ze het keerpunt had gemist en daarom eerst terug moest voor ze haar race kon vervolgen. Ze heeft dus meer dan die honderd meters gezwommen en bleef toch de snelste.

Maar wat gebeurde er nou, mevrouw Senff? In 1936 gaf ze een interview aan de AVRO-radio, die dat ook wel eens wilde weten. “Ik dacht”, zei de kampioene, “ik ga maar terug. Misschien heb ik dan nog zilver of brons, maar ja, het is wel voor Holland, hé.” Ze vertelde hoe ze haar ogen sloot en als een idioot naar de andere kant zwom. Toen ze d’r ogen weer opendeed, bleek ze iedereen voorbij te zijn gezwommen.

Eén detail is wel van belang om te weten. Ton Bijkerk van de International Society of Olympic Historians vertelde mij ook iets hierover.

“Bedenk goed dat het rugslagkeerpunt van 1936 een geheel ander keerpunt is dan wat men vandaag de dag maakt. Tegenwoordig mogen de rugslagzwemmers vlak voor het keerpunt op de borst draaien en dan keren zoals bij de vrije slag zonder aantikken van de handen, maar alleen met de voeten. In de tijd van Nida Senff moest men op de rug keren en het keerpunt met de hand toucheren. Meestal gebruikte je die hand als hefboom om het keren te versnellen. De inhaalslag was van bijzondere unieke klasse, die ik op dit hoge niveau nimmer meer heb gezien.”

En dan is er nóg een detail: ook Rie Mastenbroek zwom die finale. Op de Spelen van 1936 won ze drie keer goud. Naderhand heeft ze verklaard zich te hebben ingehouden tijdens de inhaalrace van Senff, omdat ze haar een gouden plak gunde. Mastenbroek werd tweede op deze afstand en won dus ook nog eens zilver.

In 1995 is Senff overleden. In de rest van haar loopbaan zwom ze ook nog een wereldrecord op de 100 en 200 meter rugslag, en de 150 yards. Ze is opgenomen in de prestigieuze International Swimming Hall of Fame. Tot slot was ze Nederlands kampioene 100 meter rugslag in 1935 en 1937.