Er bestaat een groot verschil tussen Oranje-liedjes en volksliederen. Elke interland begint met de nationale hymne, wat op 7 mei 1933 ook gebeurde in het Olympisch Stadion in Amsterdam. Voor de interland Nederland – België klonk het Nederlandse volkslied, maar dan wel het verkeerde. De regering was erg boos daarna.

We zijn er in Nederland inmiddels wel aan gewend geraakt dat het Wilhelmus ons volkslied is, maar dat is niet altijd zo geweest. Pas met de komst van koningin Wlhelmina in 1898 werd het Wilhelmus het vaste volkslied, want daarvoor was het nog Wien Neerlands Bloed.

Wilhelmina vond dat lied maar niets en werd daarom koningin met het Wilhelmus. Het was de bedoeling dat dit vanaf dat moment het officiële volkslied werd, maar helaas vergaten de verantwoordelijken dit officieel vast te leggen. Pas in 1932 kwamen ambtenaren erachter dat Nederland ruim dertig jaar lang geen officieel volkslied had. Dat zal schrikken zijn geweest.

Meteen stapten ze naar de regering, die onmiddellijk een Koninklijk Besluit nam met daarin de tekst dat het Wilhelmus het officiële Nederlandse volkslied is. Maar de KNVB trok zich daar in 1933 niets van aan.

Nee, voor aanvang van de interland tegen België klonk doodleuk ‘Wien Neerlands Bloed’, dat dus al 35 jaar niet meer werd gebruikt. Een boze regering liet daarna aan het volk opnieuw weten dat het Wilhelmus gezongen moet worden en niets anders!

En de wedstrijd die dag was ook al niets. Het regende en Oranje verloor met 1-2 van de Belgen. Bij de komende wedstrijd van het Nederlands Elftal hoeven we ons in ieder geval geen zorgen meer te maken over het volkslied, want daar zijn we nu wel uit. Tenminste: dat hopen we ook voor het WK in Duitsland.