Loglega Wout Visser duikelt overal standbeelden op, die iets met sport hebben te maken. In Hamburg een enorme voet in gips van Uwe Seeler, een paard in Erp (tijdens de laatste verkiezingen overigens onzichtbaar) en een enorm beeld van een grensrechter uit Azerbeidzjan.

In Friesland trouwens maken ze nu een standbeeld en wel van kaatser Hotze Schuil. “Ze willen het begin juli onthullen”, meelde de dochter van Schuil. In mei komt trouwens de biografie uit.

Maar wat hebben wij eigenlijk aan standbeelden van en over sport? Rotterdam heeft Fanny Blankers-Koen zo vastgelegd. Voor het Olympisch Stadion Amsterdam is Johan Cruijff vereeuwigd op het moment dat hij werd neergehaald in de WK-finale van 1974. Ook bij het Stadion zorgt een eerbetoon aan de eerste voorzitter van het Nederlands Olympisch Comité, baron F.C.W.H. Van Tuyll van Serooskerken, voor de nodige verwarring.

Tot frustratie van Groningers is Abe Lenstra als standbeeld voor het naar hem genoemde stadion in Heerenveen geplaatst. In Zeist, bij de KNVB, zijn Nederlandse internationals in een beeldenpark ondergebracht.

Zo herinner ik me wat her en der, maar ik weet niet van een enorme voet, zoals de Duitse voetballer Uwe Seeler nu heeft. Kan er niet ergens in Nederland een enorme voet van Marco van Basten worden geplaatst?