Waffi, geen Kaffi

Het leven van een kampioen eindigt niet per definitie in een schoon bed. In 1928 bijvoorbeeld werd in Amsterdam de olympische marathon gewonnen door dadelkwekerszoon El Ouafi. In 1959 stierf hij in een regen van kogels. Opeens is er weer aandacht voor deze man, zowel bij de komende Marathon van Amsterdam als in het tweede nummer van atletiektijdschrift 42. Er is alleen wat verwarring over de uitspraak van zijn naam: Waffi of Kaffi. Hier het definitieve antwoord.

Een speciale gast zondag in Amsterdam is Zoulara Zeoug, een 62-jarige vrouw uit Algerije. Zij is de nicht van El Ouafi en loopt mee als eerbetoon aan zijn prestatie in 1928.

Ook in het tweede nummer van tijdschrift 42 wordt uitgebreid stilgestaan bij zijn leven. Gijs Wanders vond uit, dat El Ouafi niets is te benijden. Ondanks zijn olympische goud leidde hij een dramatisch leven, uitgestoten door de maatschappij. En beëindigd door kogels, alhoewel niemand precies meer weet hoe zijn laatste uren zijn verlopen.

Dan de notatie en uitspraak van de achternaam van deze man, waarover Nederlandse journalisten zowel in 1928 als in 2005 struikelden. Is het nou El Quafi (spreek uit: Kaffi) of is het El Ouafi (spreek uit: Waffi)? Even wat kranten uit 1928 gepakt, met daarin het verslag van de olympische marathon. Die mensen hadden tenslotte de beschikking over de officiële namenlijst.

Toch kreeg hij in één artikel maar liefst drie namen: El Ouafi, El Quati en El Quafi. Een columnist wist het al helemaal niet meer, omdat zijn programmaboekje was weggewaaid. Hij schreef: ‘De zaak kwam echter hierop neer dat de uitspraak Waffie was.’

Lijkt me duidelijk: El Ouafi dus. Ik heb nog een bewijs. Het Internationaal Olympisch Comité heeft zijn naam ook als El Ouafi in de archieven opgeslagen. Waffi, geen Kaffi.

Maar ik weet ook wel dat het belangrijker is dat hij weer in de belangstelling staat, ongeacht de spelling van zijn naam. Daarom dank voor zowel de organisatie van de Marathon als Wanders.

Tip de redactie