Het WK Voetbal Onder 20 Jaar verloopt goed. Enige smet is een vast onderdeel van het tv-programma van de NOS en BNN, waar een buitenlandse speler dubbelzoute drop moet vreten. Erg ongastvrij, alhoewel niet iedereen mijn ongenoegen deelt.

Als een land een internationaal evenement organiseert zoals een Wereldkampioenschap of de Olympische Spelen probeert de organisatie de bezoekers tevreden te stellen. Net zoals iemand die thuis gasten ontvangt. Daar maak je tijd voor vrij, kookt iets speciaals en zorgt ervoor dat iedereen tevreden naar huis kan. Maar niet bij de NOS en BNN, die je opwachten met zwarte rommel om te zien of je zo’n akelige Nederlandse smaak kan verwerken. Nou, dubbelzoute drop blief ik ook niet.

De eerste keer dat ik het zag gebeuren werd ik vooral treurig door de enorme voorspelbaarheid van deze ‘grap’. Nee maar! Een buitenlandse bezoeker drop voeren. Waarom hem niet ook ‘scheerzeep’ of ‘achtentachtig prachtige grachten’ laten zeggen? Die kenden we ook nog niet.

Maar het bleek een serie te zijn. Een Argentijn, een Italiaan, een Marokkaan – allemaal moeten ze eraan geloven. De verslaggever en de cameramensen wachten besmuikt grinnikend tot het moment komt dat de voetballer de gruwelijke smaak tot in zijn poriën voelt branden. Om op dat moment die speler keihard in zijn gezicht uit te lachen. Welkom in Nederland! Zo gaan wij hier om met speciale gasten.

Vorig jaar heb ik de Griekse gastvrijheid meegemaakt tijdens de Olympische Spelen, die dat evenement nog mooier maakte dan het al was. Geen Griek, die op het idee kwam me stierenballen door de strot te duwen of iets anders plaatselijks akeligs. Nee, mij en mijn vrienden werden juist extra lekkere dingen voorgezet om te laten zien wat Griekenland allemaal te bieden had. En daarom ga ik volgende maand weer even terug, genieten van de echte gastvrijheid, die hier niet door iedereen wordt begrepen.

Met zo’n ongastvrije instelling verdien je geen WK Voetbal of Olympische Spelen, zoals Nederland graag wil. Of die gasten van NOS en BNN moeten een nieuw baantje krijgen. Ik weet wel wat: ga werken bij de NPS.

Of, nog beter, geef die dropvandalen een koekje van eigen deeg. Ik wil nu wel eens zien hoe ze hun tanden moeten zetten in iets gruwelijks uit Argentinië, Brazilië, Japan of waarvandaan dan ook. In reuzel gefrituurde koeienogen, sprinkhaan in yoghurtsaus of apenhersens met kokos. Lachen man, keihard in je gezicht!

Update 28 juni, 15.45 uur.

Niet iedereen is het even eens met mijn artikel, weet ik na een reactie van Xander van Kempen: ‘Wat zit je nu te zeuren over die zoute drop??? Moet je er ook bij vertellen dat ze gewoon elke dag een speler een andere versnapering aanbieden.... Spekkies, stroopwafels, zoete dropveters, hopjes, etc.... Nu schrijf je een heel stuk over iets wat nergens op slaat. Jammer!’

O, die afleveringen zullen aan mij dan voorbij zijn gegaan, want ik herinner me vooral gezichten, die wegtrokken van wansmaak. Stroopwafels, ok, maar hou die zoute drop dan voortaan op de redactie.