Hoor, wie sopt daar kinderen, hoor, wie sopt daar kinderen, hoor, wie sopt daar zachtjes van genot? ’t Is socialistische Jan, die het laatste nummer van voetbalblad Hard Gras las. Co Adriaanse noemt daarin zichzelf een “Jan Marijnissen-man”. Nieuw, een linkse voetballer? Helemaal niet.

Ineens ging het gesprek van Hard Gras met Adriaanse over politiek. “Ik ben linkser dan Paul (Rosenmöller). Ik ben meer een Jan Marijnissen-man. Mijn politieke voorkeur gaat uit naar de SP en de linkervleugel van de PvdA. Daar vind ik nog iets van solidariteit en saamhorigheid. Iets doen voor je medemens die minder bedeeld is dan jij. GroenLinks is mij te slap.”

Zoiets zet socialistische Jan natuurlijk graag op zijn log. Houdt van voetbal, houdt van politiek en nu iets meer van Adriaanse, die zich vorige maand nog liet interviewen door de schoolkrant van de SP. En ook toen zei wat te voelen voor de SP en de PvdA. Interessante kruisbestuiving. Leest de AIVD mee?

Het gebeurt sinds Ruud Gullit en zijn bewondering voor Nelson Mandela niet vaak meer dat een voetballer zich politiek uitspreekt. Maar vroeger wel, vroeger wel. In de jaren zeventig bijvoorbeeld was Voetbal International nog een links weekblad, met veel artikelen over een dictatoriaal Argentinië, dat in 1978 het WK Voetbal organiseerde.

Het blad stond niet alleen. Oud-doelman Jan Jongbloed zou altijd hebben gestemd op de Communistische Partij Nederland. Net als Henk van Santen, die in 1974 en 1975 bij Ajax speelde. "Ik stem CPN en dat zal ik m'n leven blijven doen ook,” zei Van Santen in 1975 tegen –jawel! – Voetbal International. “Dat is iets dat ik van huis heb meegekregen, iets dat je niet zomaar opzij zet. Ook als ik nog eens tonnen zou verdienen, dan zou ik de CPN nog trouw blijven.” En er waren nog veel meer linkse profvoetballers in die tijd.

Maar dat valt toch nog altijd in het niet bij Italië. Paolo Sollier van Perugia bijvoorbeeld schreef een boek over de gebreken en onzedelijkheden van het Italiaanse voetbal. Het is ook in het Duits vertaald en behandelt het verderfelijke, kapitalistische karakter van het betaalde voetbal. Ideetje voor Adriaanse?