De internationale sportbonden beginnen hem te knijpen een kleine maand voor het IOC-congres in Singapore. Naast de keuze voor de olympische gastheer van 2012 wordt er gestemd over de status van alle olympische sporten. Kleine sporten vrezen voor hun toekomst. Dat zou IOC-voorzitter Rogge ook moeten doen, dreigen sommige officials.

De IOC-leden stemmen zich over een kleine maand helemaal suf op hun volgende congres. Behalve de definitieve keuze voor de olympische stad van 2012 moeten alle olympische sporten minstens vijftig procent van de stemmen hebben om over acht jaar ook nog die status te hebben. Bij elkaar moeten ze ruim dertig keer een stem uitbrengen voordat ze weer naar huis of hotel mogen. Want er zijn ook nog eens vijf nieuwe sporten, die op het grootste evenement ter wereld willen acteren. Die moeten dan een tweederde meerderheid halen.

De 28 sporten die nu nog op de Zomerspelen zijn te vinden hebben zich verenigd in de Association of Summer Olympic International Federations. Deze organisatie vindt dat geen enkele sport van het programma gevoerd mag worden. “Het is als een huis van kaarten”, volgens president Denis Oswald. “Eentje eruit halen en alles stort in.”

Sporten als softbal en basketbal zien de bui al hangen. Ze zouden zomaar kunnen verdwijnen om plaats te maken voor rugby en golf. Maar er zijn meer kanshebbers op eliminatie. Deze discussies lopen inmiddels zo hoog op dat zelfs het aanwijzen van de gastheer van 2012 daarbij in de schaduw dreigt te vallen.

En waarom gebeurt dit toch allemaal? Waarom wil Rogge zo graag af van de enormiteit van de Spelen? “Het is een machtspelletje”, menen met name de kleinere sportbonden. Rogge en het IOC zijn erop uit om de invloed van de internationale sportbonden binnen het IOC te verminderen.

Maar dat is politiek, dus vrije associatie. Daar bemoei ik me niet mee tot het werkelijkheid wordt.