De penalty is eind negentiende eeuw uitgevonden door een keeper. Tot verontwaardiging van zijn collega's, die in het begin uit protest naast het goal gingen staan. Maar dat was snel weer afgelopen.

Op 14 februari 1891 werd het FA-Cupduel tussen Stoke City en Notts County gespeeld. Verdediger Hendry van Stoke sloeg de bal opeens met zijn hand uit het goal, waarna een vrije trap werd gegeven in het vak van de verdediging. De strafschop bestond nog niet en dus werd het zo maar opgelost. Iedereen van Stoke ging op de doellijn staan, wat een treffer onmogelijk maakte. En toen won die club ook nog, en iedereen sprak er schande van. Bewust hands maken en dan voordeel halen uit de straf, die daarop volgt.

Daar moest een regel voor worden uitgevonden.

Het idee voor een nieuwe straf was de Ierse doelman William McCrum. Hij wilde de strafschop invoeren, waarbij de doelman zonder andere verdedigers zijn goal moest verdedigen. Hij had dat voorstel al eens eerder ingediend, maar toen wilde de Football Association er nog niets van weten. Het gedrag van Stoke City echter veranderde alles. De strafschop was een feit.

Veel Britse voetballers gruwden in eerste instantie van de penalty. Dat was namelijk een straf, die werd gegeven voor een opzettelijke overtreding en dat gebeurde volgens deze spelers niet, omdat iedereen zich aan de regels zou houden. Daarom ontstond vanaf 1891 het vreemde verschijnsel dat een doelman soms uit protest naast zijn goal ging staan als hij een pingel tegen kreeg. Het publiek vond het prachtig, maar toch zou deze daad van verzet het maar heel kort volhouden.

Tegenwoordig is de strafschop niet meer weg te denken, ook al zouden sommige Nederlandse voetballers dat nog steeds willen.

En nu wordt het tijd om zelf eens een strafschop te nemen.