Op 30 april bestaat het Nederlands Elftal precies honderd jaar. Daarom de komende maand heel veel geschiedenis van Oranje op NU.nl. Dit keer een wedstrijd, die werd afgelast wegens oorlog.

Dit verhaal begint met een drama: op 31 maart 1940 verloor Nederland beschamend van Luxemburg met 4-5. Het enige leuke van die wedstrijd in de Kuip in Rotterdam was het debuut van een jonge Fries uit Heerenveen. In de tiende minuut scoorde Abe Lenstra ook nog. Maar die 4-5 was erg slecht van Oranje, want toen al was Luxemburg niet zo’n goed team. Op 12 mei zou de return plaatsvinden.

Twee dagen daarvoor was de Tweede Wereldoorlog echter ook in Nederland begonnen. Daarom werd deze wedstrijd afgelast – de enige Nederlandse interland ooit die niet doorging wegens oorlogsgeweld. Helaas was sportjournalist M.J. Adriani Engels al onderweg naar Luxemburg.

Voor niets dus, ontdekte hij bij aankomst, en daarom kon hij meteen naar huis. Zijn terugreis voerde echter door oorlogsgebied en onderweg werd hij gearresteerd door de Duitsers. Ga je weg als sportverslaggever om opeens verdwaald te raken in de gevechten. Na enkele maanden was hij eindelijk weer thuis om een stuk te schrijven over wat hij allemaal had meegemaakt. Van alles over oorlog en niets over voetbal, zoals eigenlijk de bedoeling was geweest.

Tijdens de oorlog speelde het Nederlands Elftal geen wedstrijden. Pas in 1946 kreeg Oranje de kans om de 4-5 uit de herinnering te spelen. Wederom met Abe Lenstra, en met hem nog wat debutanten, die later heel groot zouden worden.

Met de eerste interland van Piet Kraak, de doelman van Stormvogels. Verder Faas Wilkes en Kees Rijvers.

Nederland won met 2-6 met vier doelpunten van Wilkes.