Eén december kan het einde van een tijdperk zijn: geen voetbal meer bij de publieke omroep. Alle belangstellenden moeten namelijk die dag een bod doen op de uitzendrechten. Kunnen we vanaf het nieuwe seizoen eindelijk eens andere prioriteiten stellen.

De kans dat John de Mol met het hoogste bod komt, is amper te verwaarlozen. Dat is dan televisie, maar ook de radiorechten kunnen verdwijnen uit handen van de publieke omroep. Dat zal wennen worden voor Langs De Lijn, die dit nog niet eerder heeft meegemaakt in zijn geschiedenis.

Over de geschiedenis van sportverslaggeving op radio en televisie heb ik hier al eerder geschreven. Er zijn niet veel woorden voor nodig om te vertellen dat de geldstromen hier in razend tempo groter zijn geworden, net als de aandacht hiervoor.

Het kan haast niet anders dan dat de publieke omroep vanaf komend seizoen zijn positie zal verliezen. Misschien maar beter ook, om de Gooise matras eens goed op te schudden. Eindelijk kunnen we van drie netten terug naar twee, omdat die zonder sport toch niet zijn te vullen. En de sportredacties van de publieke omroep worden gedwongen eens na te denken waar ze mee bezig zijn. Of er niet het een en ander uit de hand is gelopen en of de laatste ontwikkelingen niet iets té vanzelfsprekend waren.

Na de eerste verwarring, teleurstelling en overloop van collega’s naar De Mol kan het moment aanbreken om de eigen kracht in te zien. Vooral het gigantische audiovisuele archief van de publieke omroep, waarvan de geldelijke waarde amper is te schatten, is een sterk punt. Elke keer als De Mol oude beelden nodig heeft, betaalt hij zich scheel. Het is toch vrije markt geworden?

En met dat materiaal kunnen verder prachtige series en inhoudelijke sportprogramma’s worden gemaakt, die zich onderscheiden van de oppervlakkigheid van de huidige sportjournalistiek. De aandacht moet verschuiven naar de kwaliteit in plaats van zo veel mogelijk. Daarvoor is nu het ideale moment aangebroken. Eindelijk weer eens ruimte voor creativiteit en niet meer dat meningloze gehobbel achter de actualiteit aan.

Dan heb ik het nog niet eens over DVD’s die de publieke omroep kan maken met dat archiefmateriaal, die aan het publiek kunnen worden verkocht. Valt ook aardig wat mee te verdienen, lijkt me.

En internet! Alleen de gedachte al wat de publieke omroep kan doen met zijn materiaal voor dit medium.

Het ziet er dus nog helemaal niet zo beroerd uit.