Tijdens de Olympische Spelen stapten de Atheners braaf uit de auto, maar vlak voor de Paralympische Spelen absoluut niet. Het is een chaos, waarin alles en iedereen vaststaat. Dan wordt de dubbele aard van de Griek duidelijk: enerzijds gastvrij en vriendelijk, maar ook moordenaars in het verkeer. Rijbewijzen worden in de drogisterij per kilo verkocht - woensdag halve prijs.

Eén van de knuppels waarmee de internationale journalistiek de Grieken graag tegen de oren sloeg was de verwachte verkeerschaos. Die bleef uit, zoals de rest van het geschetste rampscenario. Het olympisch vuur was echter nog niet uitgeblazen of Athene reed weer toeterend en scheldend het graf in, net als vroeger.

Ik snap niets van het schandalige gedrag van de Grieken als ze zich willen verplaatsen. In de metro duwt iedereen zich naar binnen zonder te wachten, in de auto rammen ze zich overal doorheen, ze gieren de bocht om zonder te letten op voetgangers en als ze door dit idiote gedoe even niet verder kunnen, hebben de taxi's het gedaan. Ik ben nu getuige geweest van het absolute dieptepunt, van collectief moorddadig gedrag.

Op een druk kruispunt bij het oude Olympische Stadion vocht het blik zich naar de overkant, waarbij de groene kleur van het stoplicht weinig ter zake deed. Twee auto's ramden elkaar, waarbij er één over de kop rolde met het gruwelijke geluid van krakend blik en rondspattend glas. De eerste auto stond overeind met overal deuken en de andere eindigde op de kop in een rookwolk. Een agent zag het voor zijn ogen gebeuren, liep erheen en belde eens wat rond - misschien wel naar zijn moeder. Maar hij deed niets tegen de enorme chaos, die daarop volgde.

Geen automobilist bekommerde zich namelijk over de wagen, die op zijn kop lag en waar nog iemand in lag. Integendeel, ze toeterden verontwaardigd dat ze moesten wachten, reden door rood om er langs te kunnen, veroorzaakten daarmee bijna nieuwe crashes en duwden scheldend hun auto langs de plek van het ongeval. Alsof iemand voor de gein zijn auto ondersteboven op de weg neerlegt om eens gezellig het verkeer tegen te houden. Op zondag nota bene, als niemand naar zijn werk hoeft en niemand haast heeft! En de agent deed niets maar belde verder - misschien nu wel met zijn vader. En aan de kant gaan voor de brandweer? Kom nou, we zijn hier in Athene.

Er waren gelukkig geen gewonden, want de ambulance was waarschijnlijk ook uitgescholden. En het zijn toch echt dezelfde Grieken, die oprecht gastvrij zijn en niet zwartrijden in de bus. Iedereen die tijdens de Paralympics door Athene loopt, moet hieraan denken. De vakantie hier is voorbij, en de stad is in tegenstelling tot augustus weer vol. Rijbewijzen worden per kilo verkocht in de plaatselijke drogisterij. "En doe er ook maar vast een voor mijn jongste zoon bij." "Hoe oud is die?" "Hoe laat is het nu?"

Nogmaals, hoe kunnen mensen die zo gastvrij en vriendelijk zijn tegelijkertijd zichzelf zo enorm misdragen als ze in het verkeer komen? Kijk dus goed uit tijdens de Paralympics als je onderweg bent. En hou nu wél rekening met vertragingen. Maar geniet tegelijkertijd van de Griekse gastvrijheid, want die twee uitersten schijnen hier bij elkaar te horen.