De Olympische Spelen zijn net als een bezoekje als van evangelisten: uiteindelijk is iedereen blij. Zo ook in Athene. De bezoekers, de Grieken, de organisatie, de journalisten. En mensen die zelfmoord wilden plegen, wachtten daar nog even mee.

Een half jaar geleden verscheen een rapport van universitaire onderzoekers uit Australië en Groot-Brittannië. Daarin stond dat tijdens de Spelen van 2000 in Sydney het aantal zelfmoorden in Australië opvallend lager was. In die stad zelf daalde dat cijfer nog opvallender. Dat zou komen omdat de mensen zich in die periode wat prettiger voelen dan normaal, mede door betere economische vooruitzichten.

Griekenland is nog geen vergelijkbaar cijfer bekend, maar wel dat de Grieken positiever zijn gaan denken. Er is namelijk een peiling geweest naar het welzijn tijdens de Spelen en de meerderheid gaf daarin aan zich bijzonder te hebben vermaakt in augustus. Ze waren trots op hun land, dat het ondanks alle kritieken erin geslaagd was een dergelijk evenement neer te zetten.

Het is zelfs nog sterker. Ruim de helft van de Grieken denkt dat hun levensstandaard zal verbeteren door de Spelen. En zelfs vier van de vijf vond het uiteindelijk de moeite waard om maanden in de rotzoot en bouwputten te leven en dat er zoveel geld voor is uitgegeven. Maar ja, eens zien wat die peilingen zeggen als de echte cijfers bekend worden gemaakt deze maand.

Dan de bezoekers, aan wie ook vragen werden gesteld. Maar liefst 95% zei zich goed te hebben gevoeld tijdens een bezoek aan een olympisch evenement. En 96,8% heeft een positief beeld van Griekenland gekregen. Alleen de hotels kwamen er relatief slecht van af: bijna de helft vond zijn kamer te duur. Toch zijn dat cijfers waarmee je thuis kunt komen.

Iedereen is dus blij, net als met de evangelisten die langskomen. Goed, de meeste mensen zijn pas blij als ze weten dat ze zijn vertrokken. Maar toch, uiteindelijk is iedereen blij.