De Griekse Zomer is zaterdagavond definitief afgelopen na de nederlaag van het nationale voetbalelftal tegen Albanië. Het heeft wel iets rechtvaardigs dat juist de Albanezen hiervoor verantwoordelijk zijn. Mede door hun vaak illegale arbeid zijn de Spelen een succes geworden. Maar dat er een dode moest vallen...

Het Griekse team speelde zoals vroeger: het leek weer op een gevonden vaas uit de oudheid, waarvan de scherven met ijsjes aan elkaar waren gelijmd. Even drogen in de zon en de eenheid ligt in duizenden stukjes op de grond.

Op het eiland Hydra heb ik ernaar gekeken en tijdens die wedstrijd zag ik dat er veel Albanzen op het eiland wonen. T-Shirts, vlaggen, vuurwerk en een hoop gejuich toen binnen tien minuten twee keer het Griekse net was gevonden. Deze juichende mensen werken vooral op plekken waar de Grieken hun neus voor ophalen. Net zoals tijdens de aanleg van alle olympische locaties, waar ook veel buitenlanders erg hard hebben moeten werken en soms zelfs doodgingen. Niet dat het alleen buitenlanders waren, want er zijn wel degelijk Griekse arbeiders aan het werk geweest en soms zelfs doodgegaan.

Het is te vergelijken met de bouw van de Acropolis of andere wereldberoemde gebouwen waar ook ter wereld. De mensen die daaraan hebben gewerkt, zijn doorgaans niet gevraagd of overtuigd na een vrijblijvende discussie. Ze hadden evenveel keuze als een steen, die van een berg rolt. Zo'n gebouw moet namelijk ooit worden opgeleverd om het nageslacht eraan te herinneren hoe groots de bedenkers ervan waren. En met wat vrijwilligers bij elkaar lukt dat niet. Daar is dwang voor nodig, om te voorkomen dat zo'n wereldwonder bij het kleinste windje klinkt als een blokfluit, die wordt bespeeld door iemand met twee vingers. En het werkt, want nu nog zijn we onder de indruk van de grootsheid van de Acropolis of andere wereldberoemde gebouwen waar ook ter wereld. Maar dan alleen van de bedenkers en de financiers ervan, en niet de bouwers.

Daarom is het rechtvaardig dat de Albanezen hebben gewonnen van de Grieken. Niet omdat er later ooit iemand zal stilstaan bij het grote aandeel dat de illegale arbeiders hebben geleverd aan de olympische locaties. Maar voor de Albenezen zelf voelde het gewoon even lekker. Helaas duurde dat gevoel maar heel kort.

Want na afloop van de bewogen wedstrijd liep op de boulevard van Hydra Town de spanning op. De Albanzen gooiden wat wild vuurwerk om zich heen en de Grieken konden de nederlaag moeilijk verwerken. Er waren wat mannen aan het schreeuwen tegen elkaar en iets verder klontte een groepje mensen samen op een manier waar de gemiddelde ordehandhaver niet van houdt. Door het hele land braken onlusten uit die avond, waarbij zelfs een Albanees werd neergestoken.

Albanie heeft woedend gereageerd. "Vorige maand was er in Griekenland nog de olympische sfeer en nu zijn er rellen." Het is inderdaad niet fraai. Met de Olympische Spelen zit alles en iedereen door elkaar en nog geen week later is sport aanleiding voor dit geweld.

De Grieken hebben volkomen terecht hun Sportzomer gehad en de Albanezen hebben zaterdag volkomen terecht gewonnen. Maar wat er daarna volgde, ging echt nergens meer over. De zomer is voorbij, de wereld is weer wreed. Fijn om te weten.