Het is een goed stel, hoor! Vanavond mag het dak er weer af, bij dat ene stadion. Dan doen we de Spelen maar in het openbaar, wat doet het er toe? Voor mij mag het morgen 13 augustus zijn, de dag van de openingsceremonie. Met of zonder dak.

En na afloop van de wedstrijd keek ik naar de Nederlandse televisie, tegelijkertijd mijn derde oor in Athene horend wat daar gebeurt. (Ik hoop oprecht dat er geen doden vallen daar…) Denkend aan die Nederlandse commentatoren, zie ik pratende lijken oneindig langzaam door hun voetbalbesef gaan. "Griekenland Europees Kampioen?" “Tsja…” “Nou…”

Het worden deksels leuke Spelen! Zelfs in Amsterdam ving ik het feest op, toen ik als een idioot door de stad fietste om dit te schrijven, of ging ik toch maar naar een taverna? Keuzes, keuzes. Onderweg kwam ik een tiental Grieken tegen, die gelukzalig tussen de grachten dreven. Ze waren vergeten dat de sportzomer maar net is begonnen, maar dat mag. Wat ik niet vergeet, is het glas retzina naast me.

Nog zestien dagen en dan ben ik weer in Athene.

Syngariteria xana! In Nederlands: opnieuw gefeliciteerd!