Het Griekse Olympia, en daarmee het hart van de olympische geschiedenis, lag voor even letterlijk onder vuur. Het ergste gevaar lijkt nu geweken, alhoewel het drama van de bosbranden daarmee niets minder is geworden. Maar toevallig ken ik Olympia redelijk goed en weet daarom dat dit dorp heel gewoon is. En ben ik blij dat hier het vuur in ieder geval is geweken.

Veel mensen denken dat Olympia naast Athene ligt, maar dat is niet waar. Het is namelijk zo’n 350 kilometer ver, ofwel een uur of zes tot zeven rijden.

Olympia is bekend vanwege zijn geschiedenis. Hier waren vroeger de klassieke Olympische Spelen, en vanwege dat verleden bouwde het Internationaal Comité daar zijn Internationale Olympische Academie. Het is van de vlammen gered – in ieder geval voorlopig.

Klein-Vaticaanstad

In mei was ik nog op de Academie. Het complex ligt aan de rand van het dorp - uitgestrekt en vooral stevig afgeschermd van de buitenwereld. Deze Academie staat geheel los van het dorp Olympia en wordt door de Grieken schamper Klein-Vaticaanstad genoemd.

Het staat vol met gebouwen, sportfaciliteiten én het graf met daarin alleen het hart van Pierre de Coubertin. Deze grondlegger van de moderne Spelen is in 1937 overleden en liet daarop zijn hart in Olympia begraven. De rest van zijn lichaam bleef in Lausanne, nog steeds het hoofdkwartier van het IOC.

Naast dit formele optrekje heb ik twee keer gastvrij onderdak gekregen in het huis van de familie Georgakopoulos. God en Zeus verhoede dat hun huis in de vlammen is verdwenen. Het ligt precies aan de andere kant van het dorp.

Zowel bij de Academie als in dit huis stond – en staat - het bol van de olympische geschiedenis. Tot mijn opluchting lijkt nu dat de vlammen zijn verdwenen. Hopelijk volgt de rest van Griekenland ook snel.

Laat het regenen!