AMSTERDAM - Een website waarop een orthodox christelijke moeder zich verzette tegen het 'anticreationistische' computerspel Spore, blijkt een grap.

De bedoeling van het onlangs verschenen computerspel is om een simpel, eencellig organisme via verschillende evolutiestadia te laten opgroeien tot een intelligent wezen dat in staat is om een ruimtereis te maken.

Op haar weblog Anti Spore schreef de initiatiefneemster dat het spel een aanval was op het creationisme, de met name in strenggelovige kringen populaire opvatting dat de aarde en het leven daarop door een hogere macht zijn geschapen. In de Verenigde Staten woedt al geruime tijd een fel debat tussen aanhangers van het scheppingsverhaal en 'evolutionisten' over de vraag of en hoe scholen aandacht aan de evolutieleer moeten besteden in hun biologielessen.

Homoseksualiteit

De auteur van Anti Spore toonde zich op haar weblog een fel voorvechtster van het creationisme. Ze beschuldigde Spore-fabrikant EA van een bewuste campagne tegen 'christelijke waarden', en wees er fijntjes op dat ontwerper Will Wright van het spel lid is van "de enige kerk in de Verenigde Staten die homoseksualiteit onomwonden goedkeurt". Haar site lokte in korte tijd honderden felle reacties van tegenstanders uit, die haar een onverdraagzame fundamentalist of een godsdienstwaanzinnige noemden.

Rickroll

Donderdag bleek echter dat het weblog een variant op de zogenoemde 'Rickroll' was. Bij die op het web populaire grap proberen internetters elkaar te laten klikken op een link die leidt naar een videoclip of geluidsfragment van de hit 'Never Gonna Give You Up' van Rick Astley uit de jaren 80.

Bijbelvers

In een uitgebreide post zet de bezorgde moeder haar religieuze opvattingen uiteen, om te eindigen met een lang citaat uit de bijbel. In dat bijbelvers haalt God de tekst van Astleys hitje aan, en maant de gelovigen: "Geloof niet alles wat je op internet leest."

Het postje verwijst naar de Wet van Poe, een op internet geformuleerde stelling dat het onmogelijk is om feilloos onderscheid te maken tussen echt fundamentalisme en een parodie daarop.