Het aantal opties om te beleggen in fondsen is de afgelopen tien jaar enorm toegenomen. Er zijn momenteel meer dan 100.000 beleggingsfondsen, 10.000 hedgefondsen en 5.000 exchange traded fondsen (ETF's). Toch kan de keuze gemakkelijker worden als beleggers zes sleutelfactoren in acht nemen.

Dat schrijft Cnbc. De keuze wordt gemakkelijker als beleggers zich realiseren dat ongeveer 90 procent van de opties geen aantrekkelijk rendement opleveren in alle soorten van markten.

"Wanneer de totale winst op de Amerikaanse aandelenmarkt sinds 1926 wordt uitgedrukt in termen van een levenslange vermogenscreatie in dollars, is deze toe te schrijven aan de best presterende 4 procent van beursgenoteerde bedrijven", concludeerde hoogleraar Hendrik Bessembinder van de Arizona State University.

Dit betekent dat er een zeer klein percentage bedrijven is dat aantrekkelijke rendementen biedt, en de meeste financiële instrumenten die kunnen worden gekocht en verkocht hoogstwaarschijnlijk slechte prestaties zullen leveren. Bovendien slaagt de meerderheid van de fondsen er niet in om de Dow Jones-index of de S&P 500-index te verslaan.

Het Pareto-principe

Het Pareto-principe, ook wel de 80-20-regel genoemd, is een economische regel van Vilfredo Pareto. De 80-20-verhouding is op veel aspecten toepasbaar en stelt dat 80 procent van de uitkomsten verklaard kan worden door 20 procent van de oorzaken.

Het Pareto-principe vertaalt zich in een scheve 90-10-regel in financiële en beheerde fondsen, wat betekent dat elke index wordt beïnvloed door het kleine aantal aandelen met een hoog rendement. Deze positieve scheeftrekking maakt het leven moeilijk voor actieve managers. Van de duizenden mogelijke opties op de aandelenmarkten is er slechts een klein aantal aandelen dat uiteindelijk grote winnaars zal worden. 

Dit zijn de zes sleutelfactoren die beleggers kunnen gebruiken in hun zoektocht naar het juiste fonds: 

1. Vergoedingen en onkosten

Beleggers kunnen zich het best focussen op het nettorendement, waarbij alle kosten en vergoedingen worden afgetrokken. Daarbij dienen beleggers te vermijden om vergoedingen en uitgaven in verschillende fondsen te vergelijken, omdat zoals bij de meeste zaken in het leven, u meer betaalt voor betere dingen. 

2. Trackrecord

Het tweede punt is het trackrecord van een fonds. Want hoe langer een fonds actief is, des te waarschijnlijker het is dat het de vele omstandigheden van de markten heeft ondervonden. Daarom speelt de levensduur van een fonds een belangrijke rol bij de selectie.

3. Geconcentreerde posities in zeldzame winnaars

Beurslegende Warren Buffett stelt dat "diversificatie bescherming tegen onwetendheid is", en ook William O'Neil zegt dat "brede diversificatie duidelijk en eenvoudig vaak een hedge voor onwetendheid is". De beste fondsbeheerders/fondsen vinden namelijk die zeldzame winnaars op de aandelenmarkt en wijzen een grote concentratie van de activa van het fonds toe aan deze winnaars.

4. Een degelijk proces

Fondsen die zich richten op het verbeteren van hun processen leiden uiteindelijk tot betere resultaten. Let daarbij vooral op de fondsen die niet zo veel afstand hebben genomen van hun initiële lanceringsstrategie.

5. Fiscale implicaties

Iedereen heeft een andere fiscale situatie, dus het is erg belangrijk om je specifieke belastingsituatie te begrijpen en welk type fonds daar het beste bij past. Degenen die de belasting zoveel mogelijk willen beperken, moeten zich richten op fondsen die langetermijnwinsten genereren. 

6. Reputatie van fondsbeheerder

Het laatste punt is de reputatie van de fondsbeheerder en het investeringsbedrijf. Blijf uit de buurt van managers die een overdadige levensstijl vertonen. In de wereld van de hedgefondsen is het van belang om te kijken of het fonds geregistreerd staat bij de toezichthouders en dat deze registratie van kracht is sinds de oprichting.