Luchtbellen ontstaan als kortetermijndenken de overhand krijgt. Beleggers moeten zich daarvan bewust zijn en altijd hun eigen beleggingshorizon voor ogen houden.

Dat schrijft IEXProfs.nl. Bubbels op de effectenmarkt zijn onoverkomelijk en treden op als kortetermijnbeleggers de overhand krijgen. De belegger, die bijvoorbeeld spaart voor zijn pensioen, moet zich niet laten meeslepen in het kortetermijndenken en altijd de voor hem belangrijke (lange) termijn voor ogen houden.

Niet meedoen dus met kortetermijnhypes, maar ook niet alles verkopen als de markt crasht, terwijl de langetermijnvooruitzichten helemaal niet zo slecht zijn. Dat is de boodschap van het Collaborative Fund in het rapport The Reasonable Formation of Unreasonable Things.

Allereerst is het evident dat het moment waarop iemand belegt doorslaggevend kan zijn voor een heel leven. Dat geldt voor aandelen net zo goed als bijvoorbeeld huizen.

Een beslissing voor het leven

Wie op de top van de aandelenmarkt in 2000 op grote schaal internetaandelen kocht, heeft daar jaren voor moeten bloeden, net zoals dat geldt voor Nederlandse huizenkopers in 2008. Wie daarentegen in 2009 aandelen kocht is nu spekkoper. Net zoals dat geldt voor de koper van een huis in de Randstad in 2013.

Een ding is zeker; de aandelencrashes van 2000-2002 en 2007-2009 zullen niet de laatste zijn, stelt het Collaborative Fund. De vermogensadviseur grijpt daarbij terug op de economische theorie van Hyman Minsky die in de jaren zestig – een tijd van groot optimisme – de volgende hypothese ontwikkelde waarin een wereld zonder recessies niet bestaat.

De hypothese van Minsky

Stel dat er inderdaad gedacht wordt dat er nooit meer een recessie komt. Dan leidt dat optmistische idee automatisch tot nog meer optimisme. Als dat het geval is zullen mensen meer geld lenen. En hoe meer geld ze lenen, hoe instabieler de economie wordt. Tot er een moment komt dat de instabiliteit omslaat in recessie.

Naar de effectenmarkten vertaald zou Minsky’s theorie er zo uit kunnen zien: Als beleggers het idee krijgen dat de markt niet kan crashen, dan zullen ze geneigd zijn meer te investeren. Hoe meer ze investeren hoe duurder effecten worden. Tot er een moment komt dat ze zo duur zijn dat de bubbel barst.

De ratio van een daghandelaar 

Er zijn natuurlijk altijd instanties die vroegtijdig waarschuwen voor luchtbellen. De Federal Reserve sprak bijvoorbeeld al ruim voor het barsten van de internetluchtbel van irrational excuberance.

Toch vindt het Collaborative Fund de term irrationeel niet goed gekozen. Voor sommige beleggers waren internetbeleggingen namelijk zelfs vlak voor het barsten van de luchtbel in 2000 heel rationeel.

Denk aan een daghandelaar. Als die destijds een aandeel Yahoo aan het begin van de dag kon kopen voor 430 dollaren diezelfde dag kon verkopen voor 431 dollar dan was dat een prima deal, en dus rationeel. Waar het volgens het Collaborative Fund misgaat is als langetermijnbeleggers de adviezen opvolgen van kortetermijnbeleggers. Als dat gebeurt dan kan het echt pijn gaan doen.

Ieder zijn eigen beleggingshorizon

Het belangrijkste advies van het Collaborative Fund is dan ook dat er maar weinig dingen belangrijker zijn dan bewust te zijn van de eigen beleggingshorizon. Daarbij maakt het niet zo heel veel uit wat voor belegger u bent. De sleutel tot succes is niet meedoen aan een wedstrijd met spelers die spelen volgens andere regels.

Het Collaborative Fund vergelijkt het met een football-wedstrijd waarin een paar accountants het willen opnemen tegen echte football-spelers in vol ornaat. Dat eindigt in een bloedbad.