Op 4 maart gaan de Italianen naar de stembus. Waarschijnlijk zullen de anti-europartijen het niet voor het zeggen krijgen. Maar 4 maart zou ook wel eens het begin kunnen zijn van nieuwe politieke onzekerheid in Duitsland, aldus Edin Mujagic, columnist op IEXProfs.nl.

Als de anti-europartijen daar goed scoren, zullen beleggers zich weer zorgen gaan maken over het voortbestaan van de munt(unie): die kan wel zonder Griekenland, maar als Italië serieus werk van zou maken van een vertrek uit unie, dan zou dat van een hele andere orde zijn, schrijft Mujagic. 

Mujagic wijst erop dat die anti-euroretoriek de laatste maanden behoorlijk afgekoeld is. Zijn vermoeden is dat ook de anti-europartijen ten zuiden van de Alpen eens goed nagedacht hebben en tot de conclusie zijn gekomen dat de kans groot is dat Italië één seconde na een Itexit failliet zou zijn. Dit schrijft hij er verder over. 

Italianen weten best dat ze moeten blijven

En Italië zou heel lang heel weinig vrienden in Europa over hebben. Nee, ik denk dat inwoners van Italië - ondanks de van tijd tot tijd opkomende anti-eurogevoelens - heel goed weten dat Italië wel het laatste land is dat uit de muntunie moet stappen.

Het is niet voor niets dat als u van de luchthaven van Rome richting de stad gaat, u de hele tijd links én rechts Europese vlaggen ziet. Nee, ik maak me niet zozeer zorgen over de gevolgen voor de euro vanuit Italië op 4 maart.

Duitsland zal eerder voor een negatief sentiment zorgen. Duitsland heeft een nieuwe regering. Net als afgelopen jaren gaan de CDU/CSU van Angela Merkel en de SPD samen het land besturen. Hoewel, de leiders van de beide partijen hebben een akkoord gesloten, maar het zijn de SPD-leden die het laatste woord hebben.

Historisch belangrijke verkiezingen

Deze week heeft de Duitse post ruim 250.000 stembiljetten bezorgd op de adressen van de SPD-leden. Die mogen de komende dagen hun stembiljet invullen en aangeven of ze het akkoord steunen of niet. Wat hun stemgedrag kan beïnvloeden is het feit dat uit een enquête is gebleken dat de Duitse kiezer, als er nieuwe verkiezingen zouden komen, de SPD flink zou afstraffen voor het opnieuw in zee gaan met Merkel.

Scoorde de SPD tijdens de laatste verkiezingen met 20,5 procent van de stemmen historisch slecht, nu zou slechts iets meer dan 15 procent van de Duitsers op de SPD stemmen. Dit kan de SPD-leden op twee manieren beïnvloeden.

Enerzijds kunnen ze massaal het akkoord steunen, ook al vinden ze het zelf niets, uit angst voor nieuwe verkiezingen en een nieuwe historische nederlaag voor hun partij. De tweede grootste partij zou de AfD worden, de zeer anti-europartij.

Demissionair Duits kabinet?

Voor de SPD-leden, doorgaans juist zeer pro-euro, zou dat een gruwel zijn. Anderzijds kunnen ze  - aangezet door de resultaten van de enquête - het akkoord afwijzen. Wellicht in de hoop om bij de volgende verkiezingen – die bij een nein vrij snel een feit kunnen worden - de zeer slechte score uit de herfst van vorig jaar te verbeteren.

De uitslag van de interne SPD-stemming wordt bekend op – toeval toeval – 4 maart! Als de SPD-leden het akkoord afwijzen, zal dat tot een nieuwe periode van politieke onzekerheid in Duitsland leiden.

Onzekerheid in Duitsland is nooit gunstig voor de (toekomst van de) euro. Zeker nu niet, omdat het ook zou betekenen dat de plannen voor verdere integratie van de eurozone (het crisisproof maken van het eurohuis) uitgesteld zou worden. Zulke belangrijke zaken kunnen namelijk niet geregeld worden met een demissionair kabinet in Duitsland.