Spannend! Vanavond spreekt ECB-president Mario Draghi in Jackson Hole. Gaat ook deze speech voor opschudding zorgen? Edin Mujagic, columnist bij IEXProfs, acht de kans daarop niet al te groot.

Het is slechts één van de ontelbare kleine, in het niet bijzondere stadje in de good ol’ US of A, dat zelfs in de regionale pers niet overweldigend vaak wordt genoemd. Gedurende één weekeinde per jaar verandert dat echter en is het stadje de monetaire hoofdstad van de wereld: Jackson Hole in de Amerikaanse staat Wyoming.

Daar, in een diepe vallei tussen twee imposante bergketens (vandaar Hole), ontmoet sinds de zomer van 1972 de crème de la crème van de monetaire wereld elkaar. Formeel om te praten over recente wetenschappelijke onderzoeken en opgedane inzichten over een bepaald thema.

Zeker de laatste jaren is het jaarlijkse retraite echter vooral bekend om zijn belang voor iedereen die een inschatting wil maken over wat voor beleid de Fed, de Europese Centrale Bank en andere centrale banken zullen voeren.

Memorabele speech

De president van de ECB is zeker niet elk jaar aanwezig om een toespraak te geven. Maar áls die er is, dan is de kans groot dat het een memorabele speech wordt. Zo stond in 2014 Mario Draghi achter het spreekgestoelte. Aan de titel noch de inhoud van zijn toespraak was te zien dat het om een zeer belangrijke lezing zou gaan. De, best saaie, titel luidde Unemployment in the euro area en was vol met allerlei grafieken over de arbeidsmarkt.

Iedereen die in de zaal is geweest toen, zal echter zeer waarschijnlijk geen idee meer hebben wat Draghi over de werkloosheid zei. Zijn bijdrage uit 2014 is bekend omdat hij daar, buiten zijn tekst om trouwens, aankondigde dat de ECB op grote schaal staatsobligaties ging kopen, het zogeheten quantitative easing beleid.

Aankomende anti-climax

In 2015 en 2016 sloeg Draghi de conferentie in Jackson Hole over maar het monetaire opperhoofd van Europa is er dit jaar weer bij. Beleggers verwachten dat hij op vrijdag, dezelfde plek waar hij quantitative easing aankondigde in 2014, uit de doeken zal doen hoe, wanneer en hoe snel de ECB dat beleid zal afbouwen. Aangezien QE de rentes omlaag drukt en de aandelenkoersen hoog, is dat cruciale informatie voor beleggers in aandelen en staatsobligaties.

Persoonlijk zou ik er echter niet 100 procent zeker van zijn dat Draghi morgen met een interessante of belangrijke boodschap komt. Als zijn toespraak voor een anti-climax zorgt, zou het me niet verbazen. Voor die verwachting zijn een aantal redenen aan te dragen.

In de eerste plaats is er het Sintra-fiasco van enkele weken geleden. Tijdens een jaarlijkse conferentie in Sintra (Portugal) sprak Draghi ook over toekomstig monetair beleid. Beleggers hoorden hem en interpreteerden zijn woorden op een manier waarop de ECB het blijkbaar niet had bedoeld. De euro trok aan en de rentes stegen. Het gevolg was dat verschillende bestuursleden dagenlang de schade ongedaan probeerden te maken.

In de tweede plaats zou het me niet verbazen als zijn collega’s uit het bestuur nogal boos zijn op Draghi. Die heeft er namelijk een handje van zeer belangrijke boodschappen namens het bestuur aan de buitenwereld te communiceren zonder dat afgestemd te hebben met de andere leden van dat bestuur. Jackson Hole in 2014 heb ik al genoemd, maar zijn beroemde We will do whatever it takes to save the euro-opmerking gemaakt in juli 2012 in London was ook gedaan zonder enig overleg met het ECB-bestuur.

In de derde plaats is er het feit dat de ECB na de laatste vergadering duidelijk heeft gemaakt pas in september met nieuwe duiding over het toekomstige monetaire beleid te komen. Dit omdat het bestuur dan pas over de cruciale nieuwe voorspellingen van eigen economische afdeling zal hebben voor 2018 en 2019.

Beursvolatiliteit verzekerd

Met dit alles in het achterhoofd zou het me niet verbazen als Draghi’s speech van dit jaar in Jackson Hole keurig over het formele onderwerp, namelijk Fostering a Dynamic Global Economy zal gaan én dat hij zich keurig aan het script houdt. Of het inderdaad een anti-climax toespraak wordt, of toch wel weer eens eentje voor de monetair-historische boeken, horen we morgenavond. Één ding is zeker: op de Amerikaanse markt die tijdens zijn speech nog open is, valt een behoorlijke volatiliteit te verwachten.